ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Κλειστό το Μεσαιωνικό Μουσείο Κύπρου στις 16 Φεβρουαρίου

2012-02-13T07:29:00.001-08:00

13/02/2012

Το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων, Τμήμα Αρχαιοτήτων ανακοινώνει στο κοινό ότι την Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου το Μεσαιωνικό Μουσείο Κύπρου (Κάστρο Λεμεσού) θα παραμείνει κλειστό, λόγω εργασιών συντήρησης.

2012-02-10T08:29:00.001-08:00

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ για παιδιά και γονείς

Της Φωτιάς και του Αέρα και

του δρόμου δίχως γυρισμό Η Παράσταση παρουσιάστηκε στο KENNEDY CENTER στην Washighton DC στα πλαίσια του KIDs EuroFESTIVAL (14 Οκτωβρίου 2011)

Με αφορμή της απόκριες σας προσκαλούμε σ την παράσταση μας πληρώνοντας είσοδο 7€ / άτομο (δικαίωμα θεάτρου και φόροι) αντί της κανονικής τιμής 15€.

Η πρόσκληση ισχύει για:

Κυριακή 19 Φεβρουαρίου, και

Κυριακή 26 Φεβρουαρίου

Ώρα Έναρξης 3:30 μ.μ

Βάλτε τις πολύχρωμες στολές σας και ελάτε ντυμένοι καρναβάλια

Ένα χαρούμενο Ελληνικό παραμύθι των δωδεκανήσων γεμάτο περιπέτεια, και μεγάλα συναισθήματα. Με μάσκες, κούκλες, σκιές, και ... σκούπες που μιλάν. Η παράσταση θα ξετυλίξει μπροστά στα μάτια των παιδιών ηρωικές περιπέτειες, κόσμους φανταστικούς, γοητευτικούς και ήρωες κωμικούς και συγκινητικούς. Μάγισες, ξωτικά, δράκοι κωμικοί και γκαφατζήδες θα διασκεδάσουν τα παιδιά που συμμετέχουν στην δράση.

Η πρόσκληση ισχύει για όλη την παρέα. Απαραίτητη η κράτηση θέσεων

Δείτε Φωτογραφίε ς

Παρακολουθήστε Βίντεο της Παράστασης

[Αν είσαστε σε αυτή τη λίστα κατά λάθος ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο θέλετε να διαγραφεί το email σας, απλά πατήστε εδώ.] [If you have gotten on this list in error or for any other reason would like to be removed, please click here]

2012-02-10T08:26:00.001-08:00

Σύλλογος Γευστικής και Εικαστικής Παρέμβασης

«Περι οίνου ο λόγος»

Την πίτα του έκοψε ο Σύλλογος «Περί οίνου ο λόγος» την Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου στο καφές μπαρ «Living Room», στην Μυτιλήνη. Περισσότερα από 60 μέλη και φίλοι του συλλόγου πήραν μέρος στην εκδήλωση και δοκίμασαν επώνυμα ελληνικά κρασιά. Η κάβα Σάντο του Κώστα Μουτζούρη πρόσφερε το Άρωμα Λήμνου, η Κάβα Γρηγορίου του Μάκη Γρηγορίου πρόσφερε τα κρασιά Λημνιά γη, Λήμνος λευκό και Σάμος λευκό. Η οινοποιεία «Οινοφόρος Μεγαλοχωρίου» προσέφερε τα κρασιά Μάκαρα, Δάφνης και Χλόη λευκό και Δάφνης και Χλόη κόκκινο.
To Δ.Σ. του συλλόγου προσέφερε κρασιά Σαμαρτζής και της οινοποιεία Άκρη, «κοιλάδα των μουσών», «Θήβα», «Δύο ποτάμια» και «Κλεψύδρα».
Το μενού της βραδιά επιμελήθηκαν ο Πρόεδρος τους Συλλόγου και Οινοχόος Δημήτρης Διρχαλίδης και ο σεφ Νίκος Χατζηνικολάου και αποτελούνταν από πλατό Λεσβιακών τυριών, ψημένα πολύσπορα ψωμάκια, τοπικά λουκάνικα, μπιφτέκια, φτερούγες από τοπικά κοτόπουλα, τηγανητό κοτόπουλο, χάμπουργκερ, μεξικάνικη πίτα με λαχανικά, λαχανοπιτάκια, τυροπιτάκια, γλυκό τσουρέκι.
Επίσης κατά την διάρκεια της εκδήλωσης ο Σύλλογος απένειμε τιμητική πλακέτα στην Πανελλήνια Ένωση Οινοχόων (Π.ΕΝ.Ο).
Η τυχερή της βραδιάς που βρήκε το Φλουρή ήταν η Δημοτική Σύμβουλος και μέλος του Συλλόγου Βάσω Χοχλάκα. Το δύο ήταν έξι μπουκάλια κρασί «Δάφνις και Χλόη» προσφορά της εταιρείας «Οινοφόρος Μεγαλοχωρίου».

Πρόσκληση σε παρουσίαση βιβλίου

2012-02-09T01:24:00.001-08:00

O σύλλογος Οροθετικών Ελλάδας Θετική Φωνή

σε συνεργασία με την Ελληνική Εταιρεία Μελέτης και Αντιμετώπισης του AIDS

με ιδιαίτερη χαρά σας προσκαλούν

στην παρουσίαση του βιβλίου ‘Ζώντας με τον HIV’
την Πέμπτη 16 Φεβρουαρίου και ώρα 13:00
στο κεντρικό κατάστημα του βιβλιοπωλείου ‘Ελευθερουδάκης’,
Πανεπιστημίου 11 & Αμερικής στην Αθήνα.

Την παρουσίαση χαιρετίζει η κα Τζένη Κρεμαστινού, Πρόεδρος Δ.Σ. ΚΕΕΛΠΝΟ,
Καθηγήτρια Δημόσιας και Διοικητικής Υγιεινής της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας

Συμμετέχουν στο πάνελ:
κ. Γιώργος Χρύσος, Γενικός Γραμματέας της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης και Αντιμετώπισης του AIDS (Ε.Ε.Μ.Α.Α.)
κ. Νίκος Δέδες, Πρόεδρος του Συλλόγου Οροθετικών Ελλάδας, Θετική Φωνή

Την εκδήλωση συντονίζει ο κ. Γρηγόρης Βαλλιανάτος

Το ‘Ζώντας με τον HIV’ αποτελεί έναν πλήρη οδηγό ζωής για τους ανθρώπους
που μόλις διαγνώστηκαν θετικοί στον HIV ή ζουν εδώ και καιρό με HIV/AIDS.

Η έκδοση του βιβλίου πραγματοποιήθηκε με την
ευγενική χορηγία της Abbott Ελλάς,
και την υποστήριξη της nam (National Aids Manual)

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Πληροφορίες: Θετική Φωνή: 2108627572 | 6942913972

ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΔΗΜΟΣ ΜΟΣΧΑΤΟΥ - ΤΑΥΡΟΥ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

2012-02-08T15:19:00.001-08:00

Η Ένωση Ελλήνων Φυσικών σε συνεργασία με τον Δήμο Μοσχάτου - Ταύρου σας προσκαλούν στις εργασίες της ημερίδας που διοργανώνουν με θέμα:

« Υγεία και Παιδί. Η συμβολή των Επιστημών».

Η Ημερίδα θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 10 Φεβρουαρίου στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Μοσχάτου – Ταύρου, Κωνσταντινουπόλεως, Σολωμού και Ομήρου.

Ώρα Έναρξης 17.00
Για περισσότερες πληροφορίες: Γραφεία Ε.Ε.Φ. 2103635701, 6977502682 Δέσποινα Δημητριάδου.

Το Διοικητικό Συμβούλιο της Ε.Ε.Φ.

Η ΕΝΩΣΗ ΕΛΛΗΝΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ & Ο ΔΗΜΟΣ ΜΟΣΧΑΤΟΥ

ΣΥΝΔΙΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ

ΗΜΕΡΙΔΑ

«ΠΑΙΔΙ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ »

Η Συμβολή των Επιστημών

10 Φεβρουαρίου 2012

Χώρος Διεξαγωγής: Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Μοσχάτου-Ταύρου,

Κωνσταντινουπόλεως, Σολωμού και Ομήρου

Με τη συνεργασία της περιφερειακής διεύθυνσης Α/θμιας και Β/θμιας

Εκπαίδευσης Αττικής

ΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΕΝΟΤΗΤΕΣ

· Διατροφή-Αθλητισμός

· Περιβάλλον

· Ιονίζουσες /μη Ιονίζουσες Ακτινοβολίες

· Κάπνισμα

· Ψυχική Υγεία-Συμβουλευτική

· Ατυχήματα

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΟΜΙΛΗΤΩΝ

17: 00 Χαιρετισμοί Εκπροσώπων Φορέων

- Φιλντίσης Παναγιώτης, Α Αντιπρόεδρος της ΕΕΦ

- Ευθυμίου Ανδρέας, Δήμαρχος Μοσχάτου

- Κούμεντος Ιωάννης, Πειρφερειακός Δ/ντής Εκπαίδευσης Αττικής

- Χαριτίδου Σοφία, Δ/ντρια Β/βάθμιας Εκπαίδευσης Πειραιά

- Δρ. Σαλτερής Νίκος, Σχ. Σύμβουλος Δημοτικής Εκπαίδευσης 38^ης Περιφέρειας

17:30 -17:50 Μπαρμπούνη Αναστασία, Παιδίατρος, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, Επιμελήτρια στην Εθνική Σχολή Δημόσιας Υγείας

Θέμα: «Η συμβολή της Ιατρικής Επιστήμης και του Πολιτισμού στην Υγεία του Παιδιού»

17:50-18:10 Παπαδάτος Ιωάννης, Ψυχίατρος, Καθηγητής ΕΚΠΑ

Θέμα: «Ψυχική και συναισθηματική υγεία του παιδιού»

18:10-18:30 Κατσαρός Νίκος, Χημικός, Επιστημονικός Συνεργάτης στο Δημόκριτο, Δ/ντής στο τμήμα Διατροφολογίας στο New York College

Θέμα: «Μεσογειακή Διατροφή και Υγεία»

18:30-18.50 Λάκκα Λαοκρατία, Σχολικός Σύμβουλος, Βιολόγος

Θέμα: «Αυτός ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας …των μικροβίων»

18:50-19:00 Διάλειμμα

19:00-19:20 Τσιτομενέας Στέφανος, Καθηγητής ΤΕΙ Πειραιά

Θέμα: «Ακτινοβολίες και Παιδί»

19:20-19:40 Ευσταθόπουλος Ευστάθιος, Αναπληρωτής Καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών

Θέμα: «Ιονίζουσες / μη Ιονίζουσες ακτινοβολίες»

19:40-20:00 Μάντης Νικόλαος, Ψυχολόγος, Δρ. Ψυχολογίας Πανεπιστημίου Αθηνών, Πρόεδρος του Δ.Σ. του Πανελληνίου Ψυχολογικού Συλλόγου

Θέμα: «Η ψυχολογική διάσταση της υγείας»

20:00-20:20 Καραβασέλας Ευστάθιος, Δάσκαλος, Δημ. Σύμβουλος Δήμου Μοσχάτου-Ταύρου

Θέμα: «Ποια σχολεία προάγουν την Υγεία. Το σχολικό κυλικείο εργαλείο για την παραγωγή υγείας των παιδιών.»

20:20-20:40 Κοτζαμπασάκης Ευάγγελος, Γυμναστής

Θέμα: «Εφηβεία και εξαρτήσεις»

20:40-21:00 Σίσκος Παναγιώτης, Ομ Καθηγητής Παν/μίου Αθηνών

Θέμα: «Πράσινη Ανάπτυξη, φιλικές προς το περιβάλλον μορφές ενέργειας»

21:00-21:30 Συζήτηση – Ερωτήσεις

21:300 Λήξη Εκδήλωσης

Είσοδος ελεύθερη

Οργανωτική Επιτροπή

Φιλντίσης Παναγιώτης, Ευσταθίου Νικόλαος, Ζωγοπούλου Δήμητρα

Γραμματειακή Στήριξη:

Δημητριάδου Δέσποινα: 210 3635701 10:00-14:00 και 6977 502682

ΠαλιΑ αλλΑ επΙκαιρα Σημειώματα γράφει ο Χάρης Σιαμαρής

2012-02-07T16:16:00.000-08:00

Στες ρέσες

Οπως ούλα τα κοπελλούδκια, τζι εγιώ, τον τζαιρόν πούμουν μιτσής τζι επήαιννα σκολείον, επαρακάλουν πότε εν νάσιει καμμιά γιορτήν, να μεν έχουμεν σκολείον, για να πάμε στην πλάτσαν του χωρκού να παίξουμεν. Η θρησκεία μας, δόξα σοι ο Θεός, έσιει πολλές γιορτές αμμά, φυσικά, εν τες γιορτάζουμεν ούλες γιατί, αν τες εγιορτάζαμεν εν θα κάμναμεν άλλη δουλειάν. Γιορτάζουμεν τες κυριόττερες, τες μεγάλες γιορτές τζιαι βαώννουν τζιαι τα σκολεία.

Αμαν ήρτα στην Αφστράλιαν, επρόσεξα ότι τα σκολεία εν εβαώνναν σε καμμιά γιορτήν κανενού αγίου. Είπα που μέσα μου, άμπα τζι εν πιστεύκουν σε αγίους. Ερώτησα που περιέργειαν πότε κάμνουν σκόλην οι μαθητές τζι ακούστε ήνταμ που μου είπαν:

-"Δαμέσα, τα σκολεία εν δουλεύκουν την ημέραν της Βασίλισσας, την ημέραν της Εκθεσης, την ημέραν των Ανζακ τζιαι την ημέραν του Μέλπουρν Καπ, δηλαδή την ημέραν που βουρούν οι αππάροι".

Οπως καταλαβαίνετε, επαραξενεύτηκα με τες γιορτές τους. Εφρόντισα, όμως, να μάθω γιατί τες γιορτάζουν. Τζι έμαθα. Την περασμένην Τρίτην (την πρώτην Τρίτην του Νιόβρη) ήταν η γιορτή του Αη Αππάρου. Τούντην ημέραν βαώννουν τα μαχαζιά τζιαι τα σκολεία, σταματούν οι δουλειές τζιαι καλός-κακός πάει στο ιπποδρόμιο να δει το Μελπουρν Καπ.

Που πολλές ημέρες πρωτίττερα, οι εφημερίες τζιαι τα ράδια εν κάμνουν άλλη δουλειάν. Εχουν συνέχειαν τη συναφοράν τους αππάρους. Ποιοι εννά βουρήσουν στο Καπ, ποιοι έχουν πιθανότητες να κερτίσουν τζιαι πόσα εννά πιάσει ο κάθε νικητής.

Τζείνοι που πάσιν ταχτικά στες ρέσες ξέρουν τα ονόματα τους αππάρους τζιαι την ιστορίαν τους πόξω τζι ανακατωτά. Πότε εγεννήθηκεν ο καθένας, ποιος εν ο τζύρης του, ποια εν η μάνα του, πόσες φορές εβούρησεν, πότε εκέρτισεν, ποιος τον γυμνάζει τζι ένα σωρόν άλλες λεπτομέρειες.

Εχουν τζιαι κάτι παράξενα ονόματα, οι τούμπανοι, που απορώ πως τ' αθθυμούνται. Πριν τη μεγάλη ρέσαν, οι "εμπειρογνώμονες" εκάμναν προβλέψεις. Ελαλούσαν πως τα φαβορί για να κερτίσουν εν το "Χαϊπέρνο", το "Λα Ζαπ" τζιαι το "Μιγκ Ντίναστι", που εκέρτισεν τζιαι το Κόλφιλντ Καπ. Οπως αποδείχτηκεν, εππέσαν ούλοι έξω.

Εγιώ, που αππάρους εν γαΐζω, ούτε τζιαι πάω ποττέ μου στες ρέσες. Τόσα χρόνια στην Αφστράλιαν επήα ούλην-ούλην μια φορά στο Μέλπουρν Καπ, τον τζαιρόν που ήρτα, πριν κάμποσα χρόνια.

Την περασμένην Τρίτην, εβρέθηκα με μια παρέαν που εθέλαν ίλλε τζιαι καλά να με πάρουν στες ρέσες, στο Μέλπουρν Καπ.

-"Αφήστε με ήσυχον, ρε κοπέλια", λαλώ τους, "ήνταμ που γυρεύκω εγιώ στε ρέσες;"

-"Πάμεν, κύριε Χωρκάτη, τζι εννά σου αρέσει. Στο κάτω-κάτω εννά δεις πράματα που μπορεί να τα γράψεις τζιαι στην εφημερίαν".

-"Αμαν εν έτσι, που δημοσιογραφικόν καθήκον, ας πάμεν".

Εκαλάραν με. Επήαμε στο σταθμόν του Φλίντερς Στριτ τζι εκόψαμεν εισιτήρια. Επιερώσαμεν εφτά δολλάρια ο καθένας. Είπα μας ότι, με το "τικέττο" του τραίνου μπαίννεις τζιαι στο ιπποδρόμιο. Σ' έναν κάρτον της ώρας εφτάσαμεν. Εδείξαμεν τα τικέττα μας τζι εμπήκαμεν μέσα.

Οτι είδαν τα μμάθκια μου εν πιστεύκω να το ξαναδώ άλλη φοράν. Ηταν μια μεγάλη πλάτσα τζι ο κόσμος μέσα ήταν σαν τους λύμπουρους. Ούτε μια πιθαμήν εν είσιεν να παρπατήσεις. Ητουν κουντάς με - κουντώ σε. Γύρου-γύρου του ιπποδρομίου ήταν σιηλλιάες αυτοκίνητα παρκαρισμένα που εφαίνουνταν σαν τες σπυριθκιές.

Την ώραν που εμπήκαμε μέσα, ετέλειωννεν η τρίτη ρέσα. Η παρέα μου είχαν ένα "ττιπ" στην τέταρτη ρέσαν. Ηταν το νούμερο δέκα. Κόποιος τους είπεν ότι εννά κερτίσει τζι εθέλαν να το "παγκάρουν".

-"Εν θα του βάλεις τζι εσού τίποτε, κύριε Χωρκάτη; Εν σίουρον".

-"Εγιώ, εν ηξέρω πο' τούντες δουλειές. Ούτε ήντα λοής παγκαρίσκουν ούτε πως κερτίζουν".

-"Δος μου πέντε δολλάρια", λαλεί μου ο ένας, "τζι εν δουλειά δική μου".

Ηντα να κάμω, έδωκα του. Είπα να δω τζι εγιώ την τύχη μου. Υστερα που λλίον αρκέψαν οι αππάροι το βούρος. Που τζαμαί πούμαστιν εν εθωρούσαμεν τίποτε. Εμάσιετουν, όμως, το ράδιον συνέχειαν. Εγιώ εν εκαταλάβαιννα γρι. Αμαν ετέλειωσεν η ρέσα, ο φίλος μου, γεμάτος χαράν, λαλεί μου:

-"Εκέρτισεν ο άππαρος μας. Πήαιννε να εισπράξεις".

-"Τζιαι που ξέρω εγιώ, το γιο μου, που εισπράσσουσιν. Εσού που επάγκαρες εσού να πάς να εισπράξεις".

Επήεν. Υστερα που κάμποσην ώραν ήρτεν πίσω. Αντί πέντε δολλάρια που του έδωκα, έφερε μου τριάντα.

-"Εν καλή δουλειά", λαλώ του.

-"Εν θα παγκάρεις τζιαι στο Μέλπουρν Καπ", ρωτά με.

-"Εσιετε τζιαι δαμαί κανένα ττίπ;" ερώτησα.

-"Οϊ", λαλεί μου, "τούτη εν η πιο γνήσια ρέσα. Εν έσιει ψέμαν".

-"Αφού εν έτσι", λαλώ του, "παρέτα με. Κανούν με τζείνα που κέρτισα. Εν θέλω άλλα".

Οι φίλοι μου, όμως, εν εκάμαν ότι έκαμα εγιώ. Τζείνα που εκερτίσαν επήαν τζι εβάλαν τα πάνω σε άλλους αππάρους για να τα πολλύνουν

Επιτέλους, ήρτεν η ώρα της μεγάλης ρέσας, του Μέλπουρν Καπ. Εγυρεύκαμεν νάβρουμεν κανέναν τόπον για να δούμεν τζι εμείς τους αππάρους που εννά βουρήσουν. Που νάβρεις όμως! Οπου τζι αν εστέκεσουν, μόνον τη ράσιην του ομπροστινού σου εθώρες. Στο τέλος επήα σ' έναν τόπον που είσιεν κάμποσες τηλεοράσεις γύρου-γύρου πόναν στύλλον. Εστάθηκα τζαμαί τζι είδα τζι εγιώ τη ρέσα.

Σαν εμέναν είσιεν τζιαι πολλούς άλλους. Δίπλα μου εστέκετουν μια Αφστραλεζού. Την ώραν που εκόντευκεν να τελειώσει η ρέσα τζι εξεχώρισεν ο άππαρος που ήτουν πρώτος, έμπηξε κάτι τσιριλλιές "κκαμόν, κκαμόν", που με εκούφανεν. Τζιαι πολλοί άλλοι εφωνάζαν σαν την Αφστραλεζούν.

Εγιώ έκαμνα μεσάνυχτα. Ετέλειωσεν η ρέσα τζιαι ούτε εκατάλαβα ποιος άππαρος εκέρτισεν. Μόνον άμαν εγράψαν τ' όνομαν του πας τον πίνακα εκατάλαβα. Eλαλούσαν τον Μπέλντεϊλ Μπολ. Ιδιοχτήτης του εν κάποιος εκατομμυριούχος που την Αγγλίαν. Κοντά στα τόσα εκατομμυρια που έσιει έβαλεν τζι άλλες τρακόσιες σιηλλιάες δολλάρια που εκέρτισεν ο άππαρος του που τούντη ρέσα. Τα νερά στα νερά τρέχουσιν, όπως ελαλούσαν τζι οι πρωτινοί.

Υστερα που το Καπ, εδκιανεφτήκαμεν λλίον να δούμεν τον κόσμον πριν να φύουμεν. Εμαθα ύστερα που τες εφημερίες ότι είσιεν πάνω που εκατό σιηλλιάες πλάσματα. Είπα τζι εγιώ που μέσα μου:

-"Μα θώρε ολάν. Κανένας άγιος εν συνάει τόσον κόσμον στη γιορτήν του. Στη γιορτήν τ' άη Αππάρου, όμως, πάσιν πάνω που εκατό σιηλλιάες κόσμος τζι εν ηξέρω πόσα εκατομμύρια που ούλον τον κόσμον θωρούν την που την τηλεόρασην. Σίουρα, εφτάσαμε στα ύστερα του κόσμου".

Ο ΧΩΡΚΑΤΗΣ

10.11.80

ΠαλιΑ αλλΑ επΙκαιρα
Σημειώματα
γράφει ο Χάρης Σιαμαρής

Σαν πρώτη γνωριμία, αγαπητοί αναγνώστες, θα προσπαθήσω να σας πω μερικά πράγματα για την οργανωμένη παροικία μας και γι αυτούς που βάλθηκαν να την εξυπηρετούν από τις θέσεις συμβούλων, προέδρων, γραμματέων και τα παρόμοια αξιώματα.

Πριν κάνω οποιανδήποτε κριτική, οφείλω να δηλώσω ότι όσοι προσφέρουν τον εαυτό τους για να εργασθούν, αφιλοκερδώς φυσικά, αξίζουν συγχαρητήρια ανεξάρτητα από το μέγεθος της προσφοράς. Οταν, όμως, κάποιος μπορεί να προσφέρει μόνο λίγα – και το ξέρει – και υπάρχουν άλλοι που μπορούν να προσφέρουν περισσότερα πρέπει να το αντιλαμβάνεται, να το αναγνωρίζει και να προσφέρει τη θέση του σ’ αυτούς.

Ξέρουμε όλοι ότι όσοι υπηρετούν σε Συμβούλια προσφέρουν τις υπηρεσίες τους δίχως αντάλλαγμα. Και το κάνουν γιατί αγαπούν το σκοπό. Τώρα, αν κάνουν ολόκληρο αγώνα για να εκλεγούν αυτό είναι «άλλου παπά ευαγγέλιο». Μη ξεχνάτε τη ρήση «πολλοί το χρήμα εμίσησαν, την δόξαν ουδείς». Θέλουν, δηλαδή, να βοηθήσουν με αντάλλαγμα τη δόξα. Φυσικά, εννοείται ότι συμφωνούν με το σκοπό.

Το επίμαχο θέμα είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι με περιορισμένες ικανότητες και γνώσεις που, χρησιμοποιώντας γνωριμίες, συγγένειες, ιδεολογίες και τα παρόμοια, καταφέρνουν να καταλαμβάνουν θέσεις σε Συμβούλια, τα οποία αναδεικνύονται με εκλογές, στερώντας τη θέση κάποιου ικανότατου μέλους το οποίο δεν τυγχάνει να έχει τις γνωριμίες και τα μέσα του άλλου. Κι αυτό γίνεται αφορμή να υπάρχουν στα Συμβούλια άνθρωποι, που ναι μεν θέλουν να βοηθήσουν αλλά οι περιορισμένες ικανότητες τους παρεμποδίζουν την πρόοδο του οργανισμού τους.

Για να αποφευχθεί αυτό πρέπει αυτοί που βάζουν υποψηφιότητα να έχουν το γνώθι σ’ αυτόν και μην μπαίνουν σε αντιπαράθεση με άτομα ανεγνωρισμένης αξίας και ικανότητας. Δεν είναι ντροπή να παραδεχθούμε ότι κάποιος είναι καλύτερος μας στον τομέα αυτό και να αποσυρθούμε από την εκλογική αναμέτρηση. Καλή είναι η δόξα και οι φιλοδοξίες αλλά να μην εμποδίζουν την πρόοδο.

Ο πειρασμός δεν με αφήνει να μην αναφέρω κάτι που έγινε κάποτε σε μιαν εκλογική αναμέτρηση σε κάποιο παροικιακό οργανισμό. Για την πλήρωση των 11 θέσεων του Διοικητικού Συμβουλίου υπήρχαν 14 υποψηφιότητες. Μεταξύ των υποψηφίων υπήρχε και ένας καθηγητής πανεπιστημίου. Οι περισσότεροι ήσαν απλοί άνθρωποι οι περισσότεροι από τους οποίους ίσως να μην έβγαλαν το Δημοτικό. Από τους 14, οι 3 φυσικά δεν εξελέγησαν. Μεταξύ αυτών και ο πανεπιστημιακός καθηγητής!

Μπορεί να μου πείτε: Μήπως χάθηκε ο οργανισμός επειδή δεν εξελέγη ο καθηγητής; Οχι. Απλώς έμεινε στάσιμος. Η δικαιολογία κι αυτή απλή. Εκαναν ότι μπορούσαν. Προσπάθησαν οι άνθρωποι κι έκαναν το κατά δύναμη. Η ερώτηση όμως είναι: Γιατί να επιμένουμε να πηγαίνουμε με το γαϊδούρι όταν σήμερα υπάρχουν αυτοκίνητα, αεροπλάνα και ρουκέτες. Γιατί να κάνουμε χρόνια για φτάσουμε στο στόχο μας και να μην προσπαθήσουμε να φτάσουμε πολύ πιο γρήγορα χρησιμοποιώντας τη σύγχρονη τεχνολογία; Αυτά είναι ερωτήματα τα οποία πρέπει να τα απαντήσουν όλοι εκείνοι που σκοπεύουν να κατεβούν σε εκλογική αναμέτρηση για μια θέση στο συμβούλιο του οργανισμού τους.

Τελευταία προσέξαμε μια τεράστια αλλαγή σε ορισμένες παροικιακές εκδηλώσεις στη Μελβούρνη. Ενώ συνήθως συγκεντρώνονταν «δυοτρείς κι ο κούκος», είδαμε μια συρροή κόσμου που δεν την είχαμε ξαναδεί. Και μάλιστα κόσμου εκλεκτού, επώνυμου. Κι απορούσαν όλοι. Πως τα καταφέραμε να συγκεντρώσουμε τόσο καλό κόσμο σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα; Οσοι δεν είναι μέσα στα πράγματα δεν μπορούν ν’ απαντήσουν στην ερώτηση αυτή. Οσοι όμως γνωρίζουν θα σου πουν ότι «φύγαμε από το κατεστημένο» και γι αυτό πετύχαμε.

Η γνωστή φράση «κάναμε ότι μπορούσαμε» κι όμως δεν πετύχαμε δεν πρέπει να ξανακουστεί. Αν η ηγεσία ενός οργανισμού κάνει ότι μπορεί και όμως δεν πετυχαίνει, η μόνη διέξοδος είναι να παραιτηθεί και να δώσει τα ηνία σε άλλους που ίσως μπορούν να κάμουν περισσότερα. Πρέπει να έχουν το θάρρος της αυτοκριτικής. Δεν μπορούν να πουν ψέματα στον εαυτό τους. Κι όταν στην αυτοκριτική τους καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν άλλοι που μπορούν να κάνουν περισσότερα να έχουν το θάρρος να παραιτηθούν και να προσφέρουν την καρέκλα σε άλλους.

Αυτά που διαβάσατε στο σημείωμα αυτό, γράφτηκαν πριν από αρκετά χρόνια. Εξακολουθούν, όμως, να ισχύουν και σήμερα. Είναι κι αυτή τη στιγμή επίκαιρα και θα είναι για πάντα επίκαιρα γιατί είναι αλήθειες που δεν σηκώνουν αμφισβήτηση

Χάρης Σιαμαρής
ΠαλιΑ αλλΑ επΙκαιρα
Σημειώματα
γράφει ο Χάρης Σιαμαρής
Σαν πρώτη γνωριμία, αγαπητοί αναγνώστες, θα προσπαθήσω να σας πω μερικά πράγματα για την οργανωμένη παροικία μας και γι αυτούς που βάλθηκαν να την εξυπηρετούν από τις θέσεις συμβούλων, προέδρων, γραμματέων και τα παρόμοια αξιώματα.
Πριν κάνω οποιανδήποτε κριτική, οφείλω να δηλώσω ότι όσοι προσφέρουν τον εαυτό τους για να εργασθούν, αφιλοκερδώς φυσικά, αξίζουν συγχαρητήρια ανεξάρτητα από το μέγεθος της προσφοράς. Οταν, όμως, κάποιος μπορεί να προσφέρει μόνο λίγα – και το ξέρει – και υπάρχουν άλλοι που μπορούν να προσφέρουν περισσότερα πρέπει να το αντιλαμβάνεται, να το αναγνωρίζει και να προσφέρει τη θέση του σ’ αυτούς.
Ξέρουμε όλοι ότι όσοι υπηρετούν σε Συμβούλια προσφέρουν τις υπηρεσίες τους δίχως αντάλλαγμα. Και το κάνουν γιατί αγαπούν το σκοπό. Τώρα, αν κάνουν ολόκληρο αγώνα για να εκλεγούν αυτό είναι «άλλου παπά ευαγγέλιο». Μη ξεχνάτε τη ρήση «πολλοί το χρήμα εμίσησαν, την δόξαν ουδείς». Θέλουν, δηλαδή, να βοηθήσουν με αντάλλαγμα τη δόξα. Φυσικά, εννοείται ότι συμφωνούν με το σκοπό.
Το επίμαχο θέμα είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι με περιορισμένες ικανότητες και γνώσεις που, χρησιμοποιώντας γνωριμίες, συγγένειες, ιδεολογίες και τα παρόμοια, καταφέρνουν να καταλαμβάνουν θέσεις σε Συμβούλια, τα οποία αναδεικνύονται με εκλογές, στερώντας τη θέση κάποιου ικανότατου μέλους το οποίο δεν τυγχάνει να έχει τις γνωριμίες και τα μέσα του άλλου. Κι αυτό γίνεται αφορμή να υπάρχουν στα Συμβούλια άνθρωποι, που ναι μεν θέλουν να βοηθήσουν αλλά οι περιορισμένες ικανότητες τους παρεμποδίζουν την πρόοδο του οργανισμού τους.
Για να αποφευχθεί αυτό πρέπει αυτοί που βάζουν υποψηφιότητα να έχουν το γνώθι σ’ αυτόν και μην μπαίνουν σε αντιπαράθεση με άτομα ανεγνωρισμένης αξίας και ικανότητας. Δεν είναι ντροπή να παραδεχθούμε ότι κάποιος είναι καλύτερος μας στον τομέα αυτό και να αποσυρθούμε από την εκλογική αναμέτρηση. Καλή είναι η δόξα και οι φιλοδοξίες αλλά να μην εμποδίζουν την πρόοδο.
Ο πειρασμός δεν με αφήνει να μην αναφέρω κάτι που έγινε κάποτε σε μιαν εκλογική αναμέτρηση σε κάποιο παροικιακό οργανισμό. Για την πλήρωση των 11 θέσεων του Διοικητικού Συμβουλίου υπήρχαν 14 υποψηφιότητες. Μεταξύ των υποψηφίων υπήρχε και ένας καθηγητής πανεπιστημίου. Οι περισσότεροι ήσαν απλοί άνθρωποι οι περισσότεροι από τους οποίους ίσως να μην έβγαλαν το Δημοτικό. Από τους 14, οι 3 φυσικά δεν εξελέγησαν. Μεταξύ αυτών και ο πανεπιστημιακός καθηγητής!
Μπορεί να μου πείτε: Μήπως χάθηκε ο οργανισμός επειδή δεν εξελέγη ο καθηγητής; Οχι. Απλώς έμεινε στάσιμος. Η δικαιολογία κι αυτή απλή. Εκαναν ότι μπορούσαν. Προσπάθησαν οι άνθρωποι κι έκαναν το κατά δύναμη. Η ερώτηση όμως είναι: Γιατί να επιμένουμε να πηγαίνουμε με το γαϊδούρι όταν σήμερα υπάρχουν αυτοκίνητα, αεροπλάνα και ρουκέτες. Γιατί να κάνουμε χρόνια για φτάσουμε στο στόχο μας και να μην προσπαθήσουμε να φτάσουμε πολύ πιο γρήγορα χρησιμοποιώντας τη σύγχρονη τεχνολογία; Αυτά είναι ερωτήματα τα οποία πρέπει να τα απαντήσουν όλοι εκείνοι που σκοπεύουν να κατεβούν σε εκλογική αναμέτρηση για μια θέση στο συμβούλιο του οργανισμού τους.
Τελευταία προσέξαμε μια τεράστια αλλαγή σε ορισμένες παροικιακές εκδηλώσεις στη Μελβούρνη. Ενώ συνήθως συγκεντρώνονταν «δυοτρείς κι ο κούκος», είδαμε μια συρροή κόσμου που δεν την είχαμε ξαναδεί. Και μάλιστα κόσμου εκλεκτού, επώνυμου. Κι απορούσαν όλοι. Πως τα καταφέραμε να συγκεντρώσουμε τόσο καλό κόσμο σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα; Οσοι δεν είναι μέσα στα πράγματα δεν μπορούν ν’ απαντήσουν στην ερώτηση αυτή. Οσοι όμως γνωρίζουν θα σου πουν ότι «φύγαμε από το κατεστημένο» και γι αυτό πετύχαμε.
Η γνωστή φράση «κάναμε ότι μπορούσαμε» κι όμως δεν πετύχαμε δεν πρέπει να ξανακουστεί. Αν η ηγεσία ενός οργανισμού κάνει ότι μπορεί και όμως δεν πετυχαίνει, η μόνη διέξοδος είναι να παραιτηθεί και να δώσει τα ηνία σε άλλους που ίσως μπορούν να κάμουν περισσότερα. Πρέπει να έχουν το θάρρος της αυτοκριτικής. Δεν μπορούν να πουν ψέματα στον εαυτό τους. Κι όταν στην αυτοκριτική τους καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν άλλοι που μπορούν να κάνουν περισσότερα να έχουν το θάρρος να παραιτηθούν και να προσφέρουν την καρέκλα σε άλλους.
Αυτά που διαβάσατε στο σημείωμα αυτό, γράφτηκαν πριν από αρκετά χρόνια. Εξακολουθούν, όμως, να ισχύουν και σήμερα. Είναι κι αυτή τη στιγμή επίκαιρα και θα είναι για πάντα επίκαιρα γιατί είναι αλήθειες που δεν σηκώνουν αμφισβήτηση
Χάρης Σιαμαρής

2012-02-07T16:09:00.001-08:00

Παπαχρόνη το ανάγνωσμα

του Βαγγέλη Μύρωνα

Πέτα αλογάκι μου καλό, πάμε να δούμε μόνον

τον ειδεχθέστερο φονιά απάντων των αιώνων

ταξίδεψέ με στο Βοριά κατά τη Σαλονίκη

όπου πριν χρόνια βούιξε στα πέρατα μια δίκη

και σκύψε στην «περίπτωση» του Παπαχρόνη που όντως

ξύπνησε μνήμες κι έξυσε πληγές του παρελθόντος

αφού έβιασε και σκότωσε και έσπειρε τον τρόμο

στ’ ανυποψίαστο κοινό,τώρα με κάποιο νόμο

στους κόλπους επανέρχεται και στας ζεστάς αγκάλας

της κοινωνίας της... καλής κι όλα νερό και άλας.

Εδειξε, λέει, διαγωγή και μεταμέλεια, ήτοι

δεν του πηγαίνει άλλο πια ο τίτλος του ισοβίτη.

Εμπρός, λοιπόν, οι νομικοί κι οι δικαστές κι οι εφέτες

οι δικηγόροι οι σοφοί κι οι άξιοι νομοθέτες,

νταντέψτε τον, χαϊδέψτε τον να ξαναπάρει θάρρος

και φτου! Ξανά κι απ’την αρχή και όποιον πάρει ο χάρος.

-Παραλογείς, αφεντικό και δείχνεις κολλημένος

ξερνάς κακίες και χολή και δη με τόσο μένος,

δεν ζούμε στο μεσαίωνα που πέρνανε κεφάλια

κι ήταν ο κόσμος μίζερος κι είχε και μαύρα χάλια

οι νόμοι είν’ πιο ανθρώπινοι, τώρα, πολιτισμένοι

κι έρχετ’ απ’τον πολιτισμό ό,τι καλό μας μένει

εξάλλου κι άν αμάρτησε στης νιότης του τη βιάση...

μόν’ όποιος δεν αμάρτησε ποτέ του δε θ’αγιάσει.

-Να βράσω τον πολιτισμό και τέτοια δικαιοσύνη

κι η «ανθρωπιά» τους παγερό κι ανέπαφο μ’ αφήνει

και μην πεις τέτοια στα παιδιά, ακούς, ούτε γι’αστεία

κάθε σου λόγος θα κλωσσάει κι έναν εγκληματία.

«Αφού θα πάρω άφεση» θα πει κάθε ξεφτέρι

«δεν κάνω πέντε εγκλήματα για να γινώ κι αστέρι!»

κι αφού η φωνή σου των παιδιών τα ήθη διαβρώνει

συνειδητά κλωνοποιείς αυτόν τον...Παπαχρόνη.

κι αυτό είναι το λιγότερο, κείνο που με τρελαίνει

είναι που η Φρόσω, η Ναυσικά, η Πόπη κι η Ελένη

κι άλλες πολλές για το «φτυστό» τ’ αδέρφι του θανάτου

κόβουνε φλέβες και νερό πίνουνε στ’ όνομά του.

Στη γυναικεία λογική ποτέ δε θα εμβαθύνω

στους ψυχολόγους μας αυτά και στους σοφούς τ’αφήνω

που το φονιά και τον τρελό θέλουν προνομιούχο

κι εγώ αντί να λογικευτώ, θα χάσω κι αυτό πού ‘χω.

κι αφού ο τρελός για τους «σοφούς» είν’ άξιος και σπουδαίος

«Ε! Ρε και νά ‘μουνα τρελός» θα πει ο κάθε νέος

«με λογική πια δεν μπορώ γκόμενα να σταυρώσω

με απορίπτει η Ναυσικά και με σνομπάρει η Φρόσω

νά ‘μπαινα μέσα στο πετσί του κάθε Παπαχρόνη

και για κανόνες ηθικής τ’αυτί να μην ιδρώνει

θα κύλαε όλη μου η ζωή σ’ ονειρευτό ακρογιάλι

θά ‘περν’ ανάποδες στροφές και από ‘δω παν’ κι άλλοι

κι όλους τους άντρες πίσω μου θα άφηνα «μπουκάλες»

θα ‘σφαζα καμια δεκαριά να με λατρεύουν οι άλλες!

http://www.anagnostis.info/Miron%20Vangellis.htm

2012-02-06T05:21:00.001-08:00

Ανακοινώσεις του Τμήματος Αρχαιοτήτων

06/02/2012

- Ανοικτός ο αρχαιολογικός χώρος «Τέντα»

Το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων, Τμήμα Αρχαιοτήτων, ανακοινώνει ότι από σήμερα ο αρχαιολογικός χώρος «Τέντα» στην Καλαβασό είναι ανοικτός για το κοινό.

- Κλειστή για εργασίες συντήρησης η Οικία του Διόνυσου

Το Υπουργείο Συγκοινωνιών και Έργων, Τμήμα Αρχαιοτήτων, ανακοινώνει ότι από την Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου μέχρι και την Τετάρτη, 29 Φεβρουαρίου η Οικία του Διόνυσου στον αρχαιολογικό χώρο της Κάτω Πάφου θα παραμείνει κλειστή για εργασίες συντήρησης.

Έρχεται το Kill Bill vol.3

2012-02-05T12:02:00.001-08:00

Έρχεται το Kill Bill vol.3

O Tαραντίνο συνεχίζει την ιστορία του, η Beatrix πήρε την εκδίκησή της, σκότωσε το Bill. Kαι τώρα έρχεται η σειρά της να γίνει ο στόχος. Η ταινία πρόκειται να βγει στις αίθουσες το 2014. Αναμένουμε με αγωνία.

Έρχεται το Kill Bill vol.3 O Tαραντίνο συνεχίζει την ιστορία του, η Beatrix πήρε την εκδίκησή της, σκότωσε το Bill. Kαι τώρα έρχεται η σειρά της να γίνει ο στόχος. Η ταινία πρόκειται να βγει στις αίθουσες το 2014. Αναμένουμε με αγωνία.

2012-02-05T12:01:00.000-08:00

2012-02-04T09:17:00.001-08:00

ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΕΝΟΣ ΓΛΥΠΤΟΥ (ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΜΑΔΑ ΘΥΜΩΜΕΝΟΙ) ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΩΝΥΜΟ ΡΑΚΟΣΥΛΛΕΚΤΗ

(Οδ. Αριστοτέλους και Βλάλη, Θεσσαλονίκη. 28/1/2012)

Για τα Happening
Happening, γεγονός, συμβάν, εφήμερη εκδήλωση, συνδυασμός ανεξέλεγκτων αν και ελαφρώς προσχεδιασμένων γεγονότων, όπου ο δημιουργός ή οι δημιουργοί του εφορμούν ανοίκεια στο κοινό τους, ελπίζοντας και για το αντίστροφο, την επίθεση του κοινού σε αυτούς. Στο happening βιώνεις τα όσα συμβαίνουν σαν εμπειρία, εδώ και τώρα. Και σαν διοργανωτής, και σαν συμμετέχων, και σαν θεατής.
Το happening δεν είναι θέατρο, όπου όλα διαδραματίζονται σε μία σκηνή, όπου ο ένας λόγος ή η κάθε πράξη ακολουθείται προγραμματισμένα από μία άλλη. Στο happening δεν υπάρχει σκηνή γιατί ο δρών είναι μέσα στο κοινό του, γιατί το κοινό εισέρχεται στο πεδίο δράσης, σα να είναι αυτό το όριο μιας ανοικτής και για τούτο ανύπαρκτης σκηνής που παρόλα αυτά αναδιαμορφώνεται συνεχώς, όπως ακριβώς η ζωή.
Στο happening υπάρχει πλάνο αλλά όλα κρέμονται από το περιβάλλον, την ατμόσφαιρα της στιγμής, τον θεατή που θα ενεργοποιηθεί ή όχι και θα οδηγήσει εκτός ελέγχου το προσχεδιασμένο αποτέλεσμα. Αυτή η εκατέρωθεν συμμετοχή, σημαίνει συμμετοχή στη ροή, συνδιαμόρφωση του αποτελέσματος και είναι μάχη, πόλεμος. Η παρουσία, άρα και η συμμετοχή στην εξέλιξη ενός τέτοιου συμβάντος δεν είναι μία απλή παρακολούθηση κατασκευής έργου παρουσίας κοινού, ούτε η παρακολούθηση ενός χορευτικού ή μίας κινηματογραφικής ταινίας, με το κοινό δεμένο στα καθίσματα της σκοτεινής αίθουσας, από την απογείωση μέχρι τους τίτλους τέλους.
Η διοργάνωση τέτοιων δράσεων ξεκινάνε από την επιθυμία και περιέχουνε την κρυφή ελπίδα, πως κάποτε, αυτές οι άχρηστες καλλιτεχνικές πράξεις, (άχρηστες με την έννοια ότι δεν παράγουν ένα συγκεκριμένο έργο που θα μείνει, θα μπορεί να εκτίθεται ή να πουλιέται), θα μας βοηθήσουν να ξεμπερδεύουμε με τον θεατή καταναλωτή.
Το happening είναι ένας μοναδικός μη επαναλήψιμος χρόνος, ένας παράλληλος του πραγματικού χρόνος δίχως χρόνο, ένας εκτός τόπου τόπος.
Το happening απομακρύνει τους προβολείς από τη σκηνή (αφού δεν της αναγνωρίζει θεσμικό ρόλο) και φωτίζει όλον τον εκτός σκηνής χώρο, γιατί θέλει να ροκανίσει το βάθρο του καλλιτέχνη υπερήρωα, θέλει να ροκανίσει το βάθρο αυτών που τα ξέρουνε όλα. Ο διοργανωτής ενός happening γνωρίζει τις δυσκολίες από την ελεύθερη διάδραση και προετοιμάζεται σκληρά, και πνευματικά, και υλικά. Αυτός που επιλέγει τη συμμετοχή του σε μία τέτοια, συμβολικά στιγμιαία και δίχως απτό αποτέλεσμα, το πράττει με όλο του το είναι, γιατί πιστεύει σε αυτή τη δημόσια συνεύρεση με ομοίους. Δίχως πίστη στον αγώνα του θα αποτύχει. Το happening θέλει να επικεντρώσει την προσοχή όλων στην ανάγκη συνεργασίας, στην ανάγκη των δημιουργών για πραγματική διάδραση / συνεργασία με συναδέλφους και το κοινό τους. Το happening ζητά να ενεργοποιήσει το κοινό του, που οπωσδήποτε πρέπει να πάψει να κοιτά από την κλειδαρότρυπα και να περάσει ένθεο στον κόσμο της δημιουργίας, μέσω της αρχικής συμμετοχής στην συνδημιουργία. Όταν έλθει εκείνη η ημέρα, που το κοινό θα δραστηριοποιείται από μόνο του και θα γεμίσει τις πλατείες ζητώντας συναποφάσεις και για πολλά άλλα πράγματα που το αφορούν, τότε, ίσως, οι δράσεις αυτού του είδους να χάσουν την πρωταρχική σημασία τους ή να χρειαστεί να περάσουν σε άλλες νέες μορφές και με άλλες απαιτήσεις. Ας ελπίσουμε αυτός ο νέος χαπενίστας να μην είναι ένας ανώφελος διακοσμητής της μεγάλης εξόδου. Ίσως τότε, ο ρόλος αυτής της μορφής δράσης να είναι ακόμη πιο προκλητικός, ακόμη πιο προβοκατόρικος, ακόμη πιο ρηξικέλευθος και επαναστατικός. Ίσως το ζητούμενο τότε, γιατί άραγε όχι και σήμερα, να είναι ή όσον το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή στη διαμόρφωση αυτής της νέας απαιτητικής κουλτούρας των δρόμων, της άμεσης δημοκρατίας.
Περιέχει πάντα πολύ περισσότερες συνισταμένες από όσες θα μπορούσαν να προβλέψουν τα όσα σχεδιάστηκαν ή γράφτηκαν πριν για αυτήν, πολύ περισσότερα από όσα θα μπορούσαν να αφηγηθούν τα όποια κατάλοιπα αυτών των δράσεων
Βασίλης Καρκατσέλης (2008)

Βασίλη
θέλω να κάνω κανα 2 συντροφικές (sic) παρατηρήσεις:
-Παρατηρώ πως όποτε κοινοποιείς μια δράση των θυμωμένων έχεις την συνήθεια να χρησιμοποιείς την λέξη happening. Η λέξη happening έχει συνδεθεί με άλλα πράγματα και δεν νομίζω πως είναι αντάξια της δράσης (όποια και αν είναι αυτή) των θυμωμένων. Πες το δράση, πές το art attack (ορίστε κ μια ιδέα),πες το ακτιβισμό αλλά όχι και happening. Νομίζω πως αυτή η λέξη υποβιβάζει τις δράσεις των θυμωμένων. Φιλικά
Στέλιος Καραθεοδώρου

Θα μπορούσαμε να ονοματίζουμε το happening δράση; Γιατί όχι; Μοιάζει και πιο κοντά στην Ελληνική γλώσσα.
Ανοίγω το λεξικό του Εξάντα και διαβάζω ορισμούς και στοιχεία, για να αποφασίσουμε.
Happening (χωρίς απόδοση στα Ελληνικά)
Γίνονται με βάση ένα ελάχιστο πρόγραμμα και είναι ανοικτά στον αυτοσχεδιασμό και στη συμμετοχή του κοινού. Ο J. Cage επιδιώκει να κάνει μία τέχνη που δεν θα είναι διαφορετική από τη ζωή, αλλά θα είναι μία δράση μέσα στη ζωή, και όπως η ζωή, θα υπόκειται στο τυχαίο και τους συνδυασμούς του, στον αυτοσχεδιασμό και στη μη προμελετημένη δράση. Ο A. Kaprow διαλέγει αυτό το όνομα για αυτό που συμβαίνει σε έναν χώρο, χωρίς προμελέτη. Η μη τέχνη είναι κάτι περισσότερο από την τέχνη. Το happening είναι μία πρακτική και μία ηθική, είναι η πανίσχυρη επιβεβαίωση της ελευθερίας του καλλιτέχνη, η βίαιη άρνηση κάθε ανάκτησης της τέχνης από την αγορά και τις παραδοσιακές αξίες, είναι η ανακατάληψη της λυτρωτικής ειρωνικής διάστασης του Duchamp και του Dada. Η τέχνη εμφανίζεται άμεση, εφήμερη και ανιδιοτελής.
Action / δράση
Στις εκδηλώσεις αυτές το βάρος έχει δοθεί όχι στην εικόνα που περιλαμβάνεται στο όλον έργο, αλλά στην ίδια την χειρονομία του καλλιτέχνη και τη φυσική του συμμετοχή. Ενέργεια με οιονεί τελετουργικό χαρακτήρα, που τελείται δημόσια και που συχνά φιλοδοξεί να είναι ένα μέσο για να συγκλονίσει, να καταγγείλει τον εξευτελισμό της ανθρώπινης κατάστασης (και στις σεξουαλικές της όψεις) ή να προβεί σε μία διαμαρτυρία πολιτικού χαρακτήρα. Η τέχνη αυτού του τύπου έχει συλλογικό χαρακτήρα και εντάσσει το θεατή στην εμπειρία του καλλιτέχνη ή των καλλιτεχνών.
Event / Συμβάν
Σε αντίθεση με τα happenings είναι δράσεις πολύ σύντομες, σωματικές κινήσεις ανώδυνες ή ανεπαίσθητες, που προέρχονται από την πιο απλή καθημερινότητα.

Ξαναδιαβάζω το κείμενό μου και σκέφτομαι αυτά που κάνουμε. Είμαστε και με τα δύο πόδια και στους δύο ορισμούς. Ποτέ δεν το είχα σκεφτεί. Μοιάζει οι ορισμοί να πρέπει να ενωθούν για να μπορέσουν να μιλήσουν για το τι έχουμε στο μυαλό μας και το τι κάνουμε. Δεν θα αλλάξουμε όμως τους ορισμούς, ούτε υπάρχει λόγος να εφεύρουμε έναν νέο. Ναι, μπορούμε να χρησιμοποιούμε και τους δύο όρους. Εγώ εκ παιδείας χρησιμοποιώ τον πρώτον για δράσεις που περιγράφονται και από τον δεύτερο, που είναι και χρονικά προγενέστερος. Θα το βάλουμε θέμα σε μία από τις επόμενες συναντήσεις μας, να είσαι και εσύ, να το συζητήσουμε και να παγιώσουμε τον τίτλο της πρότασής σου. Ίσως να προσκαλέσουμε και άλλους δημιουργούς αυτού του χώρου, να τοποθετηθούν. Μήπως και θεωρητικούς (έχουμε);
Πάντως για το art attack δεν συμφωνώ γιατί μόνο σκληρή επίθεση δεν κάνουμε. Τον βρίσκω όρο πολιτικό και εμείς είμαστε πολύ λίγοι (όχι σε αριθμό) για τέτοιο όρο. Όχι ότι δεν προσπαθούμε για κάτι, αλλά μόνο αρκετό δεν είναι για να ισχυριστούμε πως παρεμβαίνουμε δυναμικά. Δεν πρέπει να συγκρίνουμε το έργο μας με το έργο άλλων ευνουχισμένων καλλιτεχνών, αλλά με τις ανάγκες των καιρών. Και για τις ανάγκες αυτών των καιρών, αυτά που κάνουμε, είναι ένα σχεδόν τίποτε.

Βασίλης Καρκατσέλης (Ιανουάριος 2012)

Για κείμενα και οπτικό υλικό δες στο site του Φωτογραφικού Κέντρου Θεσσαλονίκης και τα παρακάτω βίντεο
http://www.youtube.com/watch?v=e-x91b37II0&feature=youtu.be

http://www.youtube.com/watch?v=Axs0ps18S1w&feature=youtu.be

2012-02-04T03:23:00.001-08:00

ΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ

THE DESCENDANTS

Δραματική 2011

Aμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Αλεξάντερ Πέιν με τους Τζορτζ Κλούνεϊ, Μπο Μπρίτζες, Τζούντι Γκριρ, Σάιλιν Γούντλι

Ο Χαβανέζος Ματ Κινγκ είναι ένας ευκατάστατος δικηγόρος και αδιάφορος πατέρας δύο κοριτσιών. Αναγκάζεται όμως να αναθεωρήσει τη ζωή του όταν η γυναίκα του τραυματίζεται και πέφτει σε κώμα.

2012-02-04T03:21:00.001-08:00

ΑΝΕΜΟΔΑΡΜΕΝΑ ΥΨΗ

Wuthering heights

Δραματική, 2011

Aγγλική ταινία σε σκηνοθεσία Άντρεα Άρνολντ με τους Νίκολα Μπάρλεϊ, Κάγια Σκοντελάριο, Τζέιμς Χόουσον

Ο νεαρός μιγάδας Χίθκλιφ διασώζεται από την αγροτική οικογένεια Έρνσο. Μεγαλώνοντας μαζί τους σαν υπηρέτης, θα ερωτευτεί τη μικρή κόρη της οικογένειας Κάθριν.

2012-02-04T03:20:00.001-08:00

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ

CHRONICLE

Περιπέτεια , 2012

Aμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Τζος Τρανκ με τους Ντέιν ΝτεΧάαν, Άλεξ Ράσελ, Μάικλ Μπ. Τζόρνταν

Τρεις νεαροί συμμαθητές αποκτούν τηλεκινητικές, υπερφυσικές ικανότητες.

Οι νέες δυνάμεις θα οδηγήσουν σε ανεξέλεγκτες συνέπειες;

2012-02-04T03:18:00.001-08:00

Ο ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ

CARNAGE

Δραματική κομεντί 2011

Γαλλογερμανική ταινία σε σκηνοθεσία Ρομάν Πολάνσκι με τους Τζόντι Φόστερ, Κρίστοφ Βαλτς, Κέιτ Γουίνσλετ, Τζον Σ. Ράιλι

Δύο ζευγάρια γονιών συναντιούνται για να συζητήσουν για τον καβγά που είχαν τα παιδιά τους και τον ελαφρύ τραυματισμό ενός από αυτά.

2012-02-03T03:09:00.000-08:00

Jazz Concert

Natassa Mare 4tet

Tο jazz κουαρτέτο, πιστό στο κοινό της Θεσσαλονίκης, θα παρουσιάσει στην Αίθουσα Θεάτρου του Βαφοπούλειου Πνευματικού Κέντρου, το Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012, ώρα 21.30’ μία ακόμα μαγική συναυλία για τους λάτρεις τη jazz και όχι μόνο.

H συναυλία αφιερώνεται, στην κίνηση αλληλεγγύης προς τους Έλληνες πολίτες που πραγματοποίησε o οργανισμός N.E.U.F. (Nantes Est Une Fête) της γαλλικής πόλης Nantes.

Περισσότερες πληροφορίες: www.natassamare.blogspot.com

Tα μέλη του κουαρτέτου:

Νατάσσα Μάρε Μουμτζίδου – Τραγούδι

Φίλιππος Κωσταβέλης – Πιάνο

Αγαμέμνονας Μάρδας – Κοντραμπάσο

Τιμόθεος Χιλλ – Τύμπανα & Tρομπέτα

Infos:

Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012

Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο - Αίθουσα Θεάτρου

(Γ.Βαφόπουλου 3, περιοχή Ανθέων & Μαρτίου –

Τηλ: 2310 424 132)

Ώρα έναρξης: 21:30

Είσοδος 5 Ευρώ

Χορηγός Επικοινωνίας :

StarWalkers Radio

Classic

www.starwalkers.gr/gr

Μπορεί να μη συμφωνώ ούτε στο ελάχιστο με αυτά που λες,αλλά θα έδινα μέχρι και την τελευταία ρανίδα του αίματός μου για το δικαίωμά σου να συνεχίσεις να τα λες -ΒΟΛΤΑΙΡΟΣ

2012-01-31T10:37:00.005-08:00

Ακούστε Ζωντανά / www.euro- Vouli.net-Live Radio

2012-01-31T10:37:00.003-08:00

* Συνεχίζουμε σταθερά, με νέα ρεκόρ δημοσιεύσεων και αναπαραγωγή των ρεπορτάζ μας στα ΜΜΕ *"Η δημοσίευση είναι η ψυχή της δικαιοσύνης" Ι.Ι. Μάγερ

2012-01-31T10:37:00.001-08:00

2012-01-30T04:40:00.001-08:00

«ΜΙΑ ΦΩΤΙΑ»

Η Ζωή Τηγανούρια με την Ευανθία Μάγνη, μέσα από τις πρόσφατες κυκλοφορίες τους που γνώρισαν μεγάλη επιτυχία, το CD «Zoe’s Code» & το βιβλίο «Tα μυστικά του Φάρου» αντίστοιχα, βρήκαν κοινό καλλιτεχνικό κώδικα… «Μια Φωτιά» & «My Love»…

Δύο ολοκαίνουρια τραγούδια, προάγγελος του CD που ετοιμάζουν μαζί, με συνθέσεις της Ζωής και στίχους της Ευανθίας.

Σε λίγες μέρες ακολουθεί το Official Video Clip.

Τις φωνές τους χάρισαν δύο νέα ταλαντούχα παιδιά η Άσπα Θεοφίλου και ο Γιάννης Μωραΐτης.

Μια παραγωγή της ZOE MUSIC LTD.

Αν βρίσκετε το μήνυμα ενδιαφέρον, παρακαλώ προωθήστε το.

Αν όχι, ενημερώστε μας να σας διαγράψουμε από τη λίστα μας.

Zoe Music Ltd

Ifigeneias str, 140

176 76, Kallithea

Athens

Greece

e-mail: info@zoe-music.net

Tel - Fax: 00302109587551

Site: www.zoe-music.net

Links: http://el-gr.facebook.com/zoetiganouria.officialpage

www.myspace.com/zoitiganouria
www.twitter.com/zoetiganouria

2012-01-30T03:56:00.001-08:00

Αγαπητά Μέλη της Εταιρείας Μελέτης Έργου Ιωάννη Καποδίστρια, Αγαπητοί Φίλοι,

έχω την τιμή και τη χαρά να σας προσκαλέσω σε μία πολύ σημαντική εκδήλωση, η οποία θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου στο Μουσείο της Πόλεως των Αθηνών (Πλατεία Κλαυθμώνος). Είναι η παρουσίαση των πρακτικών του Ε' Διεθνούς Συνεδρίου "Φεραί-Βελεστίνο-Ρήγας", που έγινε στο Βελεστίνο από 4-7 Οκτωβρίου 2007. Οτόμος είναι εξαιρετικού ενδιαφέροντος και δεν πρέπει να λείπει από καμία βιβλιοθήκη.

Ο λόγος όμως που πρέπει να έλθετε, είναι για να γνωρίσετε τον Δρ.Καραμπερόπουλο Δημήτριο, Ιατρό, ένα μεγάλο Λόγιο της σύγχρονης εποχής, έναν άνθρωπο που εμπνεύστηκε από το Ρήγα Βελεστινλή και έχει εκδώσει το έργο του σε τουλάχιστον έξι γλώσσες! Τα επιστημονικά συγγράμματα επίσης που έχει εκδώσει τα τελευταία 25 χρόνια είναι πάνω από 60! Τεράστια η προσφορά του στην Ιστορία και την Ιστορία της Ιατρικής τις τελευταίες δεκαετίες. Αξίζει, νομίζω, να είμαστε σ'αυτήν την παρουσίαση!

Με εκτίμηση

Κούκος Ανδρέας

Πρόεδρος Δ.Ε. Εταιρείας Μελέτης Έργου Ιωάννη Καποδίστρια

2012-01-29T07:37:00.001-08:00

Το "απαγόν"

Διαμαρτυρόμαστε με παρέα και όχι κατά μόνας.

Την Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου, παίρνουμε το ποτό μας και ένα φακό και στις 8 μμ, φτάνουμε στην οδό Παπαμάρκου 25.

Στον ισόγειο χώρο της γκαλερί Χ-ART-I, στην Πλατεία Άθωνος της Θεσσαλονίκης, θα δείτε (αν έχετε φως μαζί σας) ένα μέρος από παλαιά/νέα δουλειά του Βασίλη Καρκατσέλη (ποια και τι δεν έχει σημασία, αφού και αυτή την φορά, σημασία έχει η πράξη, η διαμαρτυρία, η συν-μετοχή).

Για περισσότερες πληροφορίες: τηλ 6942 860 890

Θυμίζουμε ότι την Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου, κατεβάζουμε το ρεύμα στις 8 το βράδυ.

Αντιδρούμε με αυτόν τον τρόπο στις αυξήσεις - χαράτσια της ΔΕΗ.

ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΥΞΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΔΕΗ-ΟΧΙ ΣΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ

ΑΝΤΙΔΡΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΝΑ ΔΗΜΟΣΙΟ ΑΓΑΘΟ ΟΠΩΣ ΑΥΤΟ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΟΣ ΜΑΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΡΕΥΜΑ ΣΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ.
ΣΤΙΣ 8 ΤΟ ΒΡΑΔΥ ,ΤΗΝ ΩΡΑ ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ Η ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΣΤΕΙΛΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΗΣ
ΜΗΝΥΜΑ.

Το "απαγόν" ή σβήσιμο είναι άλλη μία μοναδική μορφή διαμαρτυρίας που
χρησιμοποίησαν τον Σεπτέμβριο του 2002 οι αργεντινοί καταναλωτές για να ακυρώσουν τις αυξήσεις στο ρεύμα και σε άλλα κοινωνικά αγαθά κοινής ωφέλειας. Έσβησαν ταυτόχρονα τα φώτα για ένα τέταρτο σε όλη τη χώρα! Τη βύθισαν στο σκοτάδι και ανάγκασαν κυβέρνηση και εταιρείες σε άτακτη
υποχώρηση.

Σκεπτόγραμμα

2012-01-28T18:14:00.001-08:00

Ο ΓΛΩΣΣΙΚΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΚΗΣ

Σχολείο και Σπουδές

Του ΘΩΜΑ Γ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ

Τώρα που αρχίζουν τα σχολεία, στην Αυστραλία του 2012, είναι πράγματι ενδιαφέρον να ασχοληθούμε – πρώτ’ απ’ όλα – με τις λέξεις του σημερινού σημειώματος: Σχολείο και Σπουδές. Πώς έγιναν οι λέξεις μας αυτές; Εξάλλου αυτό μάς συμβουλεύει και ο αρχαίος μας Αθηναίος φιλόσοφος Αντισθένης (445-360π.Χ.) ο οποίος ίδρυσε την Κυνική Σχολή στην Αθήνα: «Αρχή σοφίας η των ονομάτων επίσκεψις». Πώς φτάσαμε να ονομάζουμε «σχολείο» όπου προσφέρονται «σπουδές» και παρέχεται παιδεία;

Φαίνεται πως στην αρχή είχαμε τη λέξη σχόλη που είναι ημέρα αργίας, δεν εργαζόμαστε και είναι η γιορτή, έχουμε ελεύθερο χρόνο, διακοπές. Τελείωσαν οι σχόλες και το Φεβρουάριο οι μαθητές επιστρέφουν στα θρανία. Επίσης η Βουγιουκλάκη το τραγουδούσε πολύ χαριτωμένα: «Κυριακή, γιορτή και σχόλη, να’ταν η βδομάδα όλη». Η αρχαία μας λέξη σχόλη τονιζόταν στη λήγουσα και για τους αρχαίους μας σχολή λεγόταν επίσης η αργία, η απραξία, η ανάπαυση, αυτό που σήμερα λέμε καθησιό.

Στην αρχαία Ελλάδα η λέξη σχολή συνδέθηκε με τον ελεύθερο χρόνο και μέσα σε αυτόν καλλιεργώ το πνεύμα μου. Έτσι η σχολή έγινε η αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου. Στον Πλάτωνα και Αριστοτέλη η σχολή είναι η σπουδή = η γρήγορη απόκτηση γνώσεων. Όταν έχεις χρόνο μπορείς να δώσεις την προσοχή σου σε κάτι που σε ενδιαφέρει και το θεωρείς σοβαρό και σπουδαίο = αξιόλογο. Αργότερα η σχολή έγινε το ίδρυμα, το σχολείο όπου προσφέρονται γνώσεις.

ΟΙ ΛΕΞΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ

Τέτοιες λέξεις διαμάντια, που άνοιγαν νέους δρόμους στη ζωή των ανθρώπων, ταξίδεψαν δωρεάν στην Ευρώπη. Και γιατί όχι, αφού το σχολείο και οι σπουδές άνοιγαν τα μάτια των ανθρώπων! Με τις λέξεις αυτές άρχιζε να ανθίζει το ανθρώπινο πνεύμα. Η γλώσσα εδώ οδηγεί άξια.

Η σχολή στα λατινικά έγινε schola, στα γαλλικά έγινε ecole, στα γερμανικά ταξίδεψε ως schule, στα ιταλικά ως scuola, στα ισπανικά escuela και έφτασε στην Αγγλία για να γίνει school. Κάθε λαός την προσάρμοσε στη δική του φωνητική και ορθογραφία, αλλά η σημασία έμεινε η αρχική ελληνική «σχολείο» όπου κάποιος μορφώνεται ήτοι του παρέχεται πνευματική καλλιέργεια.

Η σπουδή συνδέεται με το ρήμα σπεύδω και αναφέρεται στην ταχύτητα, τη βιασύνη, αλλά και την προθυμία, επιμέλεια και προσοχή. Έτσι σπουδή κατέληξε να σημαίνει πολλά πράγματα, αλλά περισσότερο την ασχολία να αποκτήσει κανείς ουσιαστική γνώση για να την χρησιμοποιήσει και να την ασκήσει αργότερα στη ζωή του. Με αυτή τη σημασία η σπουδή μπήκε στη λατινική γλώσσα ως studium και πέρασε θριαμβευτικά σε όλες τις ευρωπαϊκές γλώσσες και έφτασε στα αγγλικά ως study και έτσι όλοι οι μαθητές έγιναν ελληνοπρεπώς students.

Όλοι ήμασταν students και κάναμε studies χωρίς να γνωρίζουμε ότι βαδίζαμε πάνω στις σπουδές ως σπουδαστές και σπουδάσαμε μέσα στο ελληνικό γλωσσικό υπόστρωμα. Τα λεξικά λένε – και ορθώς- ότι το λατινικό studeo προήλθε από το σπεύδω και «it is connected with σπουδή and σπουδάζω». Κανένα άλλο θέμα ρήματος δεν δίνει την αίσθηση της σπουδής. Stud στην Αγγλική είναι το κουμπί, το καρφί, αλλά και ο σταύλος των αλόγων. Τίποτε για σπουδές !

ΓΛΩΣΣΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Α) Από τη σχολή και το σχολείο έχουμε πάμπολλες ελληνικές παράγωγες λέξεις. Θα αναφέρω μερικές μόνο για να αναδειχτεί το μέγεθος και το εκτόπισμά τους. Το σχολείο σήμερα το λέμε και σχολειό, αλλά και σκολειό. Η λέξη μάς έδωσε τις τρεις βαθμίδες της σχολικής εκπαίδευσης: Δημοτικό σχολείο, Γυμνάσιο, Λύκειο και τα ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Πριν λίγο είχαμε και το σχολαρχείο. Από εδώ έγινε και ο σχολαστικισμός και ο σχολαστικός. Επίσης ο σχολίατρος, ο σχολιαστής και το σχόλιο. Η έρευνα δείχνει το βάθος και το μέγεθος.

Β) Από το ρήμα σπουδάζω έχουμε τη σπουδή, το σπουδαστή και τη σπουδάστρια, αλλά και το σπουδαστήριο, το σπούδαγμα και το σπουδαγμένο. Από εδώ γεννήθηκε και ο σπουδαίος, η σπουδαιότητα και ο σπουδαιοφανής και η σπουδαιοφάνεια. Ερευνήστε το, έχουμε και πολλές άλλες.

ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΓΓΛΙΚΗ;

Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται και στην αγγλική γλώσσα. Πολλές είναι οι παράγωγες λέξεις από το σχολείο/school και σπουδή/study. Οι δύο αυτές λέξεις μας έχουν «οργώσει» πνευματικά το γλωσσικό υπόστρωμα της Αγγλικής:

Α) School, school age, school board, school day, school zone, school time, school boy/girl, school house, school man, school master, school room, school teacher, schooling, scholar, scholarship, scholastic, scholasticism, scholiast, scholium (με πληθυντικό scholia/σχόλια) και πολλές άλλες.

Β) Study, studious, studiously, student, studio, study = έρευνα κ.α. Είναι όλες τους λέξεις ολκής.

ΤΟ ΕΠΙΜΥΘΙΟ ΜΑΣ

Είναι ολοφάνερο πως χωρίς σχολείο και σπουδές δεν μπορεί να υπάρχει παιδεία με την πλατιά έννοια. Μόνο με το σχολείο και τις σπουδές μπορεί να αναπτυχθεί ανώτερος πολιτισμός. Και σε αυτόν τις βάσεις τις βάζει η ελληνική γλώσσα. Αυτός είναι ο πολιτισμός και τα φώτα που έδωσε στον κόσμο η γλώσσα μας!

http://www.anagnostis.info/iliopoulos4thomas.htm

2012-01-28T18:11:00.000-08:00

Ελληvο-Αιθιοπικός Συλλογος Φιλιας

Στην δεκαετία 1950, λειτουργούσε στην Αντίς Αμπέμπα, ο Ελληνο-Αιθιοπικός Σύλλογος Φιλίας. Πρόεδρος του συλλόγου, ήταν ο RAS ΑΒΕΒΕ AREGA γ, υπουργός αμύνης και αντιπρόεδρος ο ΒLΑΤΑ DAWIT, υπουργός εξωτερικών.

Σε συγκέντρωση που έγινε τον Αύγουστο του 1955, ο σύλλογος τίμησε τον lωάννη ΜωραΙτη, που είχε παίξει έναν σπουδαίο ρόλο, στην Αιθιοπική Αντίσταση εναντίον της Ιταλικής κατοχής. Ο Ι. ΜωραΙτης, εισέρχετο κρυφά στην Αιθιοπία από το DZIBOUTI. Εφερνε μαζί του γραπτά μηνύματα, του τότε εξόριστου αυτοκράτορα ΗΑΙLΕ SELASSIE. Είχαν παραλήπτη τον RAS ΑΒΕΒΕ, ήταν ο σπουδαιότερος αρχηγός των ανταρτών (SHIFTA). Οι συναντήσεις των δυο ανδρών, εγένοντο στο όρος ΑΝΤΟΤΟ.

Κατά την διάρκεια της ομιλίας του, ο πρόεδρος του συλλόγου ο

RAS ΑΒΕΒΕ, περιέγραψε αναλυτικά τις υπηρεσίες που προσέφερε, ο I.ΜωραΙτης στην Αιθιοπία.Τον ευχαρίστησε και τον παρασημοφόρησε, φιλώντας τον τρεις φορές. Κατόπιν ο αντιπρόεδρος ΒLΑΤΑ DAWIT, μίλησε για την ΕΛΛΗΝΟ-ΑΙΘΙΟΠΙΚΗ φιλία, από το πολύ παρελθόν.



Στην συγκέντρωση ο αντιπρόεδρος ο ΒLΑΤΑ DAWIT, με την ιδιότητα του υπουργού των εξωτερικών, ανακοίνωσε ότι δίνεται το προνόμιο, τους γεννηθέντες Έλληνες στην Αιθιοπία, να πάρουν την ΑΙΘΙΟΠΙΚΗ ΥΠΗΚΟΟΤΗΤΑ. Πολλοί φίλοι μου και όπως και εγώ, πήγαμε στο υπουργείο εξωτερικών, όπου δώσαμε εξετάσεις για την γνώση της Αιθιοπικής γλώσσας, που βεβαίως γνωρίζαμε. Εξαιρέθηκαν των τυπικών εξετάσεων, όσοι Έλληνες υπηρέτησαν, για την απελευθέρωση της Αιθιοπίας, στο GIDEON FORCE και KEREN.
Ο lωάννης Μωραϊτης, έγραψε ένα βιβλίο, με τίτλο «ΑΙΘΙΟΠΙΑ Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ» που είναι ένα σημείο αναφοράς, της ιστορίας της ΑΙΘΙΟΠΙΑΣ του 20^0U αιώνα. Ήταν ανταποκριτής του διεθνούς πρακτορείου ειδήσεων REUTERS,



διευθυντής του TOBACCO ΜΟΝΟΡΟLY και αργότερα, διευθυντής των Aιθιoπικών Ταχυδρομείων.

Στο βιβλίο μου, που είναι γραμμένο στα αγγλικά, με τίτλο

« ETHIOPIA A VIEW FROM WITHIN » αναφέρομαι αναλυτικά, σε όλες τις ιστορικές λεπτομέρειες, που αφορούν, αυτή την καταπληκτική χώρα.
Φιλικά, Μιχαήλ Αεντάκης τον Βασιλείου

    ISBN 1 85756 558 4
     JANUS PUBLISHING COMPANY

Γιώργος Ρούφας - Ένας λυρικός ποιητής

2012-01-28T18:07:00.001-08:00

Πρόσφατα κυκλοφόρησε η ποιητική συλλογή του Γιώργου Ρούφα «Φτερουγίσματα στο φως». Ο Γιώργος Ρούφας ζει στη Μελβούρνη από το 1963, και έχει στο ενεργητικό του ένα σημαντικό ποιητικό και πεζογραφικό έργο.

Με τον Γιώργο Ρούφα πρωτογνωρίστηκα το 1963 όταν μια παρέα, απαρτιζόμενη από τον Κώστα Αλεξάντερ Μαλαξό, τον Νίκο Νινολάκη, την Ντίνα Αμανατίδου, τον Γιώργο Ρούφα, την Λόλα Καλέμη, τον Βασίλη Αλεξόπουλου, τον Σπύρο Λούτα, τον γράφοντα και άλλους, ιδρύσαμε τον Σύλλογο Ελλήνων Λογοτεχνών Αυστραλιανής Συμπολιτείας (ΣΕΛΑΣ), τον οποίο λίγο αργότερα πλαισίωσαν και άλλοι ομογενείς, όπως ο Χρήστος Φίφης, η Ελένη Φραγκούλη (νυν Νίκα) κ.ά. Ο ΣΕΛΑΣ ήταν πρόδρομος του Ελληνο-Αυστραλιανού Πολιτιστικού Συνδέσμου Μελβούρνης, ο οποίος ιδρύθηκε το 1970.

Ο Γ. Ρούφας είναι από τους πρώτους μεταπολεμικούς ομογενείς λογοτέχνες που εξέδωσαν βιβλία τους στην Μελβούρνη. Η πρώτη ποιητική του συλλογή με τίτλο «Αντίλαλοι στο Σούρουπο» κυκλοφόρησε το 1966. Την ποιητική αυτή συλλογή προλόγισε ο αείμνηστος, και καταξιωμένος λογοτέχνης Νίκος Νινολάκης, οποίος κλείνει τον Πρόλογό του ως ακολούθως:

«Παίρνω τα τραγούδια του στα χέρια μου σαν τα νεογέννητα πουλιά με το ζεστό χνούδι και νοιώθω το τρομαγμένο χτυποκάρδι τους να περνά μέσα από τις φλέβες μου και να αδελφώνεται με τους χτύπους της καρδιάς μου.

Ωστόσο όμως βλέπω πως τούτα τα πουλιά έχουν μακριές φτερούγες για να παλέψουν στο αυριανό τους πέταγμα τις μπόρες και τους ανέμους.

Μακάρι να δώσει ο Θεός να βγουν Χελιδόνια που θα φέρουν από το γαλάζιο μάκρος του ορίζοντα την άνοιξη που ονειρεύομαστε».

Με πουλιά με «μακριές φτερούγες» παρομοίασε ο Νίκος Νινολάκης τα ποιήματα του Γιώργου Ρούφα το 1966, η πρόσφατη ποιητική συλλογή του οποίου έχει τον τίτλο «Φτερουγίσματα στο Φως». Προφητική, συχνά, αποδεικνύεται η διαίσθηση των ποιητών...

Το υπόλοιπο λογοτεχνικό έργο του Γιώργου Ρούφα απαρτίζεται από τις ποιητικές συλλογές «Ζωντανές Μνήμες» 1997, «Σκορπισμένες Θύμησες» 2004, και από το οδοιπορικό «Αλησμόνητα Χώματα» 1981.

Παραδοσιακός ήταν το 1966, και παραδοσιακός παραμένει ο στίχος του Γιώργου Ρούφα στην πρόσφατη ποιητική του συλλογή, ενώ διάχυτος σε όλα του τα ποιήματα είναι ένας απαλός λυρισμός, ο οποίος δένεται αρμονικά με τα συναισθήματα νοσταλγίας που χαρακτηρίζουν πολλά ποιήματα, προσδίδοντάς τα μια απαλή μελωδία.

Χαρακτηριστικό αυτής της τεχνοτροπίας είναι το ποίημα «Ο τόπος περιμένει», όπως διαπιστώνουμε από τις δύο πρώτες στροφές:

Ο τόπος περιμένει να γυρίσεις

στα πρώτα σου λημέρια τα παλιά,

μέσα στο φως της φύσης να μεθύσεις,

που τραγουδούν χαρούμενα πουλιά.

Φτερούγισμα ψυχής το πρώτο βήμα

στου νόστου την απόκρυφη σπηλιά,

μια θάλασσα χορεύει με το κύμα

πάνω στην άμμο, στην ακρογιαλιά.

Δεν λείπει και το βουκολικό στοιχείο από την ποίηση του Γιώργου Ρούφα. Βουκολική είναι η ποίηση που αντλεί τα θέματά της από την αγροτική και την ποιμενική ζωή, και η οποία στην εποχή μας απεικονίζει μια ήρεμη και ειρηνική ζωή, μακριά από το άγχος της σύγχρονης αστικής ζωής. Για το λόγο αυτό η βουκολική ποίηση ονομάζεται και ειδυλλιακή.

Παράδειγμα βουκολικής ποίησης αποτελεί το ποίημα «Εργάτης της γης», από το οποίο δίνω την πρώτη και την τρίτη στροφή:

Τ’ αλέτρι κράταγες σφικτά στα δυο σου χέρια

και όργωνες τη γη βαθιά καρπούς για να σου δώσει,

και χαίρεσαι τους κόπους σου κει στα ψηλά λημέρια

που σου γεμίζουν τη ζωή στο φως σαν ξημερώσει.

Κοίτα σκυμμένα πρόσωπα επάνω στις ραχούλες,

στις καταπράσινες πλαγιές κοπάδια να βοσκάνε,

με φορεσιές πολύχρωμες χορεύουν βλαχοπούλες,

μελωδικά ακούγονται κουδούνια να βροντάνε.

Τα περισσότερα ποιήματα της συλλογής έχουν ως φόντο το χωριό του Γ. Ρούφα Πλατάνια, Τριφυλία Μεσσηνίας, το οποίο, σύμφωνα με τον ποιητή, είναι «τριγυρισμένο από βουνά και ταξιδιάρικα όνειρα που χάνονται στο βάθος του Κυπαρισιακού κόλπου, συντροφιά με τα θεόρατα κύματα της γαλάζιας θάλασσας».

Το ποίημα «Σταγόνες δροσιάς» αποτελεί ύμνο στο πλατάνι, αντιπροσωπευτικό δέντρο του χωριού του ποιητή, από το οποίο προφανώς παίρνει και την ονομασία του. Ακολουθεί η δεύτερη στροφή:

Κάτω στους ίσκιους τους παχείς στου πλάτανου τα φύλλα

γεννιέται κι ανασταίνεται ο άνθρωπος και πάλι,

με μάγουλα ροδόχρωμα σαν της μηλιάς τα μήλα,

στης φύσης κει την αγκαλιά παίρνεις πνοή μεγάλη.

Παράλληλα με το παραδοσιακό βουκολικό στοιχείο, μέσα από τα ποιήματα του Γιώργου Ρούφα αναδύεται και η σύγχρονη μορφή της ελληνικής υπαίθρου: τα εγκαταλειμμένα, σχεδόν ερειπωμένα, χωριά.

Τις τελευταίες δεκαετίες, πρώτα με τη μετανάστευση στις ΗΠΑ, στην Αυστραλία, στον Καναδά, και σε χώρες της Ευρώπης, και στη συνέχεια με την εσωτερική μετανάστευση και την αστικοποίηση, άδειασε η ύπαιθρος από τους νέους, με όλα τα κοινωνικά και οικονομικά συνακόλουθα.

Αυτήν την κατάσταση απεικονίζουν πολλά ποιήματα του Γιώργου Ρούφα, όπως το ποίημα «Πάμε στο χωριό», από το οποίο παραθέτω τις δύο πρώτες στροφές:

Τι να κάμω στο χωριό

που συνέχεια λιγοστεύει,

μόνο το καμπαναριό

στέκεται και αγναντεύει.

Όλα γύρω σιωπηλά,

δεν ακούς πια τη φλογέρα,

κι αν ανέβεις πιο ψηλά

ούτε μία καλημέρα.

Το ποίημα «Αλαργινές φωνές» αρχίζει με τη θλιβερή διαπίστωση πως τα χωριά ερημώνουν, για να κλείσει με ένα αισιόδοξο μήνυμα για την επιστροφή στη γενέθλια γη, όπως φαίνεται από την πρώτη και την τελευταία στροφή:

Χαράματα ξεκίνησε ο άνεμος να φέρει

από τα μακρινά χωριά το μήνυμα στην πόλη,

πως όλα κει ερήμωσαν τ’ αγαπημένα μέρη

που ξεφαντώναν στις γιορτές στα πανηγύρια όλοι.

Μα θάρθει πάλι άνοιξη να βγούμε στον αγώνα,

να ζωντανέψ’ η λεβεντιά κι ο τόπος να μερώσει,

να ξεχυθούμε με φωνές πέρα στον ελαιώνα

για μια πατρίδα ποθητή τις ρίζες της ν’ απλώσει.

Πράγματι, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι ρίζες βρίσκονται στο χωριό, στην ύπαιθρο. Αυτό υπήρξε η ραχοκοκαλιά της Ελλάδας.

Η ποιητική συλλογή κλείνει με το ελεγειακό ποίημα «Το σχολείο», και φωτογραφία του ποιητή με τους επτά μαθητές του σχολείου του χωριού.

Η φωτογραφία είναι τραβηγμένη στις 18 Οκτωβρίου 2001. Έναν χρόνο αργότερα το σχολείο έκλεισε.

Δίνω την πρώτη και την τελευταία στροφή:

Κοίτα, είναι το σχολείο

μόνο με επτά παιδάκια

ομορφιά και μεγαλείο,

με χαρούμενα ματάκια.

Όμως δυο χιλιάδες δύο

βρίσκουν το σχολειό κλεισμένο,

είπαν τα παιδιά αντίο

και το όραμα χαμένο...

Επικεντρώθηκα στα λυρικά ποιήματα της ποιητικής συλλογής, τα οποία από τη μια μας δίνουν εικόνες της ασύγκριτης ομορφιάς της ελληνικής υπαίθρου, ενώ από την άλλη αποτελούν μαρτυρία της ερήμωσής της.

Σε άλλα του ποιήματα ο Γιώργος Ρούφας καταπιάνεται και με θέματα ανθρωπιστικού χαρακτήρα, όπως για τα προβλήματα στη Μέση Ανατολή, με τις συνέπειες του εμφυλίου πολέμου, με θέματα από την ελληνική μυθολογία, και άλλα.

Πρόκειται για μια σημαντική, κατά την άποψή μου, ποιητική συλλογή, στην οποία ο Γιώργος Ρούφας μεταξύ άλλων διατρανώνει, πειστικά θα έλεγα, την πίστη του στην παραδοσιακή μας ποίηση.

Θα ήταν μεγάλη απώλεια για την νεοελληνική λογοτεχνία, και ανακοπή στη συνέχεια της πολιτιστικής μας ανέλιξης, αν η παραδοσιακή ποίηση με τα περίτεχνα έργα του παρελθόντος, ακολουθούσε την πορεία προς την ερήμωση που έχει πάρει η ελληνική ύπαιθρος. Και αυτό στο όνομα της εξέλιξης...

Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας για εκδόσεις του έτους 2010

2012-01-27T08:14:00.001-08:00

27/01/2012

Οι Πολιτιστικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού ανακοινώνουν ότι την Τρίτη, 28 Φεβρουαρίου στις 7:30 μ.μ. θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Καστελλιώτισσα η τελετή απονομής των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας για εκδόσεις του έτους 2010.

Τα βραβεία θα απονέμει ο Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού κ. Γιώργος Δημοσθένους.

Το πρόγραμμα της εκδήλωσης περιλαμβάνει:

§ Ομιλία από τον Υπουργό Παιδείας και Πολιτισμού κ. Γιώργο Δημοσθένους
§ Ανάγνωση σκεπτικών βράβευσης:
Από τον κ. Κυριάκο Χαραλαμπίδη, Πρόεδρο της Κριτικής Επιτροπής Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας

Από τον κ. Γιώργο Παπαντωνάκη, Πρόεδρο της Κριτικής Επιτροπής Κρατικών Βραβείων Παιδικής/Νεανικής Λογοτεχνίας

Από τον κ. Γενεθλή Γενεθλίου, Πρόεδρο της Κριτικής Επιτροπής Κρατικών Βραβείων Εικονογράφησης

§ Επίδοση βραβείων από τον Υπουργό Παιδείας και Πολιτισμού κ. Γιώργο Δημοσθένους
§ Αντιφωνήσεις από τους βραβευθέντες
§ Δεξίωση

Κατά την τελετή θα απονεμηθούν τα πιο κάτω βραβεία ανά κατηγορία:

§ Στην κατηγορία «Ποίηση» το βραβείο θα απονεμηθεί εξίσου στον Λεωνίδα Γαλάζη για το βιβλίο Λοκριγκάνα (εκδόσεις Γαβριηλίδης) και στον Ανδρέα Χρίστου Πούλλο για το βιβλίο Η φάρμα των Ζώων ή Ο κυρ-Μέντιος διηγείται.

§ Στην κατηγορία «Μυθιστόρημα» το βραβείο θα απονεμηθεί στον Άντη Ροδίτη για το βιβλίο Δέκα χιλιάδες μέλισσες (εκδόσεις Αρμός).

§ Στην κατηγορία «Διήγημα» το βραβείο θα απονεμηθεί στη Νένα Φιλούση για το βιβλίο Ας ρώταγες ποιον αγαπάω (εκδόσεις Παράκεντρο).

§ Στην κατηγορία «Δοκίμιο/Μελέτη» το βραβείο θα απονεμηθεί στον Γιώργο Κεχαγιόγλου και τον Λευτέρη Παπαλεοντίου για το βιβλίο Ιστορία της νεότερης κυπριακής λογοτεχνίας (έκδοση Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών).

§ Στην κατηγορία «Χρονικό/Μαρτυρία» το βραβείο θα απονεμηθεί στον Δημήτρη Ταλιαδώρο για το βιβλίο 286 ΜΤΠ (Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού): Πολεμικό ημερολόγιο 1974 (έκδοση Συνδέσμου Πολεμιστών 286 ΜΤΠ – 1974).

§ Στην κατηγορία «Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Λογοτέχνη» το βραβείο θα απονεμηθεί στη Λουίζα Παπαλοΐζου για το βιβλίο Απειλούμενα είδη (εκδόσεις Αφή).

§ Στην κατηγορία «Παιδική Λογοτεχνία» το βραβείο θα απονεμηθεί εξίσου στον Τάσο Αριστοτέλους για το βιβλίο Πλανήτης Γη μια ανοιχτή πληγή (εκδόσεις Αριστοτέλους) και στην Κίκα Πουλχερίου για το βιβλίο Ξέδετα κορδόνια (εκδόσεις Πατάκη).

§ Στην κατηγορία «Νεανική Λογοτεχνία» το βραβείο θα απονεμηθεί στη Γιόλα Δαμιανού – Παπαδοπούλου για το βιβλίο Η απαγωγή του Γκάπι (εκδόσεις Άγκυρα).

§ Στην κατηγορία «Εικονογράφηση» το βραβείο θα απονεμηθεί στον Φρίξο Μιχαηλίδη για την εικονογράφηση του έργου της Κατίνας Ζένιου Κωνσταντινίδου Άλφα, Bήτα... 2, 3... Άνω κάτω τα σχολεία! (εκδόσεις Πάργα).

Η είσοδος θα είναι ελεύθερη.

2012-01-25T08:10:00.001-08:00

Παρουσίαση του βιβλίου «Πολωνία-Κύπρος: Από τη χώρα του Σοπέν στο νησί της Αφροδίτης. Σχέσεις ιστορίας και πολιτισμού», στη Βαρσοβία

25/01/2012

Η Κυπριακή Πρεσβεία στη Βαρσοβία, το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας και το Πανεπιστήμιο Κύπρου παρουσίασαν στις 20 Ιανουαρίου, σε ειδική εκδήλωση στο ιστορικό «Παλάτι των Αρχιεπισκόπων», το βιβλίο «Πολωνία-Κύπρος: Από τη χώρα του Σοπέν στο νησί της Αφροδίτης. Σχέσεις ιστορίας και πολιτισμού». Το βιβλίο, το οποίο είναι προϊόν της συνεργασίας του Υπουργείου Εξωτερικών με το Πανεπιστήμιο Κύπρου, στο πλαίσιο του προγράμματος «Ευρωδακτύλιος», αποτελεί μια συμβολική συνεισφορά της Κύπρου προς την Πολωνική Προεδρία του Συμβουλίου της ΕΕ.

Χαιρετισμό στην εκδήλωση απηύθηνε η Πρέσβης της Κύπρου στην Πολωνία κα Πόπη Αβραάμ. Το βιβλίο παρουσίασαν εκ μέρους του Πανεπιστημίου της Βαρσοβίας ο καθηγητής Robert Sucharski, Κοσμήτορας Ακαδημαϊκών Υποθέσεων στο Ινστιτούτο Διεπιστημονικών Σπουδών Artes Liberales, ο δρ Jacek Raszewski, ακαδημαϊκός στο Ινστιτούτο Artes Liberales, και ο δρ Przemyslaw Kordos, ερευνητής στο ίδιο Ινστιτούτο. Εκ μέρους του Πανεπιστημίου Κύπρου το βιβλίο παρουσίασε ένας εκ των επιμελητών του, ο Κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής κ. Γιώργιος Καζαμίας, αναπληρωτής καθηγητής της Νεότερης Ευρωπαϊκής Ιστορίας, και η συντονίστρια για την έκδοση του βιβλίου εκ μέρους του προγράμματος «Ευρωδακτύλιος», κα Μαρία Μαύρου.

Τον λόγο πήρε επίσης, ο Διευθυντής της πολωνικής Αρχαιολογικής Αποστολής στην Κύπρο δρ Henryk Meyza, ο οποίος αναφέρθηκε στην πολωνική συμμετοχή στην αρχαιολογική έρευνα στο νησί.

Τα δώδεκα κεφάλαια του βιβλίου, γραμμένα από Πολωνούς και Κύπριους επιστήμονες, παρουσίασαν ένα ευρύ φάσμα των σχέσεων των δύο χωρών. αρχαιολόγοι και ιστορικοί, ποιητές και συγγραφείς, ταξιδιώτες, βασιλιάδες, προσκυνητές, πρόσφυγες, στρατιώτες του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, γνωστοί και άγνωστοι πρωταγωνιστές της αφήγησης του βιβλίου πρόβαλαν ένα πανόραμα της ιστορίας και του πολιτισμού των δύο χωρών.

Στην εκδήλωση παρέστησαν, μεταξύ άλλων, πολιτικοί, υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι της πολωνικής Κυβέρνησης, μέλη του διπλωματικού σώματος, ακαδημαϊκοί , δημοσιογράφοι και φοιτητές. Μετά την παρουσίαση του βιβλίου ακολούθησε δεξίωση.

2012-01-25T08:05:00.001-08:00

Ανακοίνωση του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού για τον θάνατο του μεγάλου Έλληνα σκηνοθέτη Θεόδωρου Αγγελόπουλου

25/01/2012

Ο Υπουργός και το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού με βαθιά θλίψη πληροφορήθηκαν τον θάνατο του μεγάλου Έλληνα σκηνοθέτη Θεόδωρου Αγγελόπουλου. Ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος τραυματίστηκε σοβαρά σε τροχαίο στον περιφερειακό δρόμο της Δραπετσώνας, όπου βρισκόταν για τα γυρίσματα της ταινίας «Η άλλη θάλασσα», και εξέπνευσε το βράδυ της Τρίτης. Η απώλεια του 77χρονου σκηνοθέτη είναι μεγάλη για τον ελληνικό και τον διεθνή κινηματογράφο.

Η υψηλή αισθητική του, η ανάβλυση ποίησης από κάθε πλάνο και ο ιδεολογικός προσανατολισμός της θεματολογίας των έργων του καθιέρωσαν τον Έλληνα δημιουργό ως έναν από τους πιο σημαντικούς και κυρίως τους πιο προσωπικούς σκηνοθέτες του δεύτερου μισού του 20ού αιώνα μέχρι σήμερα. Στα 40 χρόνια δημιουργικής δράσης κατέθεσε, σαν παγκόσμια κληρονομιά, έργο που αποτελεί μοναδική πηγή ποιητικής μετεξέλιξης, καταγραφής της ιστορίας και γενικότερα των ιδεολογιών και κοινωνικών εξελίξεων του σύγχρονου ελληνισμού.

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος εγκατέλειψε τις σπουδές του στη Νομική Σχολή της Αθήνας και το 1961 έφυγε στο Παρίσι, όπου αρχικά παρακολούθησε στη Σορβόννη μαθήματα γαλλικής φιλολογίας και φιλμογραφίας καθώς και μαθήματα εθνολογίας και στη συνέχεια μαθήματα κινηματογράφου στη Σχολή Κινηματογράφου IDHEC και στο Musee de l' homme. Μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1964 και μέχρι το 1967 εργάστηκε ως κριτικός κινηματογράφου στην εφημερίδα «Δημοκρατική Αλλαγή», μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη και την Τώνια Μαρκετάκη. Με τον κινηματογράφο άρχισε να ασχολείται το 1965 και το 1968 παρουσίασε την πρώτη του μικρού μήκους ταινία «Εκπομπή» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Το 1970, όταν ο Αγγελόπουλος παρουσιάζει την «Αναπαράσταση», μια μοναδική ασπρόμαυρη κινηματογραφική μεταφορά ενός πραγματικού περιστατικού (ενός εγκλήματος που έγινε στην ελληνική επαρχία), μια αλληγορία πάνω στην εγκατάλειψη της ελληνικής υπαίθρου και τις πολιτικοκοινωνικές συνθήκες που ευθύνονται γι’ αυτήν, κερδίζει το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης καθώς και άλλες διακρίσεις στο εξωτερικό και σηματοδότησε την αυγή του σύγχρονου ελληνικού κινηματογράφου. Δύο χρόνια αργότερα γυρίζει τις «Μέρες του 36», η πρώτη «καθαρόαιμη» πολιτική ταινία του ελληνικού σινεμά χαρακτηριζόμενη από μπρεχτική αποστασιοποίηση, μέσα στα χρόνια της δικτατορίας. Το 1975 έρχεται η σειρά του «Θιάσου», ενός πραγματικού κινηματογραφικού αριστουργήματος όπου η ιστορία, η αρχαία τραγωδία και η εμφύλια αντιπαράθεση συνθέτουν ένα έργο το οποίο έχει ταυτίσει το όνομά του με τον σημαντικό διεθνή κινηματογράφο. Η ταινία καλύπτει τα γεγονότα από το 1939 μέχρι το 1952 και η τότε ελληνική Κυβέρνηση αρνείται να την αποστείλει στο φεστιβάλ των Καννών για να εκπροσωπήσει την Ελλάδα. Με τους «Κυνηγούς», μια παραγωγή του 1977, κλείνει η «τριλογία της ιστορίας», πετυχαίνοντας την κινηματογραφική γέννηση του φαντάσματος του εμφυλίου που θα ταράξει τον ύπνο της αστικής κοινωνίας, 30 χρόνια μετά τη λήξη του.

Η δεκαετία του 1980 ανοίγει με τον «Μεγαλέξανδρο». Μια ταινία με μεγαλόπρεπη και ποιητική εικονοποίηση, με πυκνό συνδυασμό μύθων, συμβόλων και ιδεολογιών. Ο Μεγαλέξανδρος μετατρέπεται με ένα μοναδικό τρόπο σ’ ένα σύγχρονο και ταυτόχρονα λαϊκό ήρωα με χαρακτηριστικά του Άρη Βελιουχιώτη.

Το «Ταξίδι στα Κύθηρα» ανοίγει τον κύκλο μιας νέας τριλογίας, η οποία ονομάστηκε «η τριλογία της μοναξιάς». Αναφερόμενος και πάλι στα πολιτικά πάθη και τις σκληρές συνέπειές τους πάνω στον άνθρωπο, που μετατρέπεται σε φορέα υπαρξιακών συγκρούσεων. Θα ακολουθήσει, το 1986, ο «Μελισσοκόμος», ο παλαίμαχος αντάρτης φάντασμα της αντίστασης και του εμφυλίου, ένας χαρακτήρας που ομοιάζει να διατρέχει όλο το φιλμικό έργο του Αγγελόπουλου βιώνοντας το υπαρξιακό κενό.

Το 1988 με το «Τοπίο στην Ομίχλη» ο Αγγελόπουλος κλείνει την τριλογία. Με ψυχολογικά τοπία της ομίχλης, δυο παιδιά σύμβολα, παιδιά του χαμένου μετανάστη σε μια ιδεατή Γερμανία, θα επιχειρήσουν σχεδόν μια υπερβατική περιπλάνηση για την αναζήτησή του.

Το «Μετέωρο Βήμα του Πελαργού», δυο χρόνια μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού στις ανατολικές χώρες, αποκαλύπτει με μια σπαρακτική και απόλυτα αισθητική εικόνα τα προβλήματα των ανθρώπων χωρίς πατρίδα, των ανθρώπων ανάμεσα στα σύνορα, των μεταναστών, σχεδόν προφητικά, διαβλέποντας την επερχόμενη έκρηξη των πληθυσμιακών μετακινήσεων.

Το 1995 με το «Βλέμμα του Οδυσσέα» ο Αγγελόπουλος θα παντρέψει την εορταστική συγκυρία των 100 χρόνων του κινηματογράφου με την ασύλληπτη αγριότητα που διαδραματίζεται στη διαμελιζόμενη Γιουγκοσλαβία.

H ταινία «Μια Αιωνιότητα και Μια Μέρα», που του χάρισε το μεγάλο βραβείο των Καννών, είναι πιο προσωπική και υπαρξιακή, ενδοσκοπώντας στον ψυχισμό ενός ανθρώπου που οδεύει προς τον θάνατο.

Οι ταινίες του έχουν συμμετάσχει σε πολλά διεθνή φεστιβάλ και έχουν κερδίσει πολλά βραβεία, τα οποία τον καθιέρωσαν παγκοσμίως ως έναν από τους σπουδαιότερους σκηνοθέτες του σύγχρονου κινηματογράφου. Επίσης, πολλά αφιερώματα που τιμούν τη δουλειά του έχουν πραγματοποιηθεί σ' όλο τον κόσμο. Έχει αναγορευθεί επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου των Βρυξελλών, του Πανεπιστημίου X Ναντέρ (Nanterre) στο Παρίσι και του Πανεπιστημίου του Έσσεξ (Essex). Μαζί με τον Βασίλη Ραφαηλίδη υπήρξε συνιδρυτής του περιοδικού «Σύγχρονος Κινηματογράφος».

Ο Αγγελόπουλος είναι ένας αυθεντικός οραματιστής, διανοούμενος, φορέας εθνικής συνείδησης, ο οποίος στοχάζεται πάνω στην ιστορική διαδρομή και τη μοίρα της πατρίδας του. Οι αλλεπάλληλες τραγωδίες της φυλής των Ελλήνων και οι ιδεολογικές – πολιτικές μεταλλάξεις που υπέστη από τις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι και την πρόσφατη ιστορία της αποτελούν το όχημα του έργου του.

Τα κατ’ εξοχήν εκφραστικά εργαλεία της τέχνης του συνοψίζονται στην αποστασιοποίηση, σε τρόπους των θεατρικών αρχετύπων με σχεδόν πλήρη απουσία του ρεαλισμού, στην ποιητική αφαίρεση, την αργή, περίτεχνη κίνηση της κάμερας και τα μεγάλα σε χρονική διάρκεια πλάνα. Κυρίαρχος φιλοσοφικός άξονας των ταινιών του είναι η ιστορία που καθορίζει την ανθρώπινη μοίρα.

Μια νέα τριλογία ξεκίνησε με «Το Λιβάδι που Δακρύζει» και θα ολοκληρωνόταν με την ταινία «Η άλλη Θάλασσα», στα γυρίσματα της οποίας κτυπήθηκε τόσο άδικα από τη μοίρα. Η ταινία, στους συμπαραγωγούς της οποίας συμπεριλαμβάνεται και το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, θα ολοκληρωνόταν με γυρίσματα στη χώρα μας.

Το 1999 ο Θεόδωρος Αγγελόπουλος τιμήθηκε από τον τότε Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Γλαύκο Κληρίδη με το «Μετάλλιο Εξαιρετικής Προσφοράς».
Φιλμογραφία/διεθνείς διακρίσεις (επιλεκτικά): 1968 «Εκπομπή» μικρού μήκους, 1970 «Αναπαράσταση» ( Βραβείο καλύτερης ξένης ταινίας στο Φεστιβάλ του Hyeres 1971,Βραβείο Georges Sadoul 1971), 1972 «Μέρες του '36» ( Βραβείο FIPRESCI Βερολίνο 1973), 1975 «Ο Θίασος»(Βραβείο FIPRESCI, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1975, Βραβείο Interfilm Βερολίνο «Forum» 1975, Βραβείο καλύτερης ταινίας της χρονιάς, British Film Institute 1976, Βραβείο καλύτερης ταινίας στον κόσμο για τη δεκαετία 1970-80, Ένωση Κριτικών Ιταλίας, Μία από τις καλύτερες ταινίες της ιστορίας του κινηματογράφου, FIPRESCI, Καλύτερη ταινία της χρονιάς, Grand Prix για τις τέχνες, Ιαπωνία,Βραβείο Golden Age, Βρυξέλλες 1976), 1977 « Οι κυνηγοί» (Βραβείο καλύτερης ταινίας Golden Hugo, Σικάγο 1978), 1980 «Μεγαλέξανδρος» (Βραβείο Χρυσό Λιοντάρι και FIPRESCI, Βενετία 1980),1981 «Ένα χωριό, ένας χωριάτης» ντοκιμαντέρ, 1983 «Αθήνα, επιστροφή στην Ακρόπολη» τηλεοπτικό ντοκιμαντέρ, 1984 «Ταξίδι στα Κύθηρα», 1986 «Ο μελισσοκόμος», 1988 «Toπίο στην ομίχλη», 1991 «Το μετέωρο βήμα του πελαργού»(Cinema Lumiere, Μπολόνια (Ιταλία), Μάρτιος - Απρίλιος 2002,Φεστιβάλ Σίδνεϊ (Αυστραλία), Ιούνιος 2003), 1995 « Το βλέμμα του Οδυσσέα» ( Ειδικό Βραβείο Κριτικής Επιτροπής, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1995, FIPRESCI Βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών, Διεθνές Φεστιβάλ Καννών 1995, Felix των Κριτικών ταινίας της χρονιάς, 1995), 1998 « Μια αιωνιότητα και μια μέρα»(Χρυσός Φοίνικας στο Διεθνές Φεστιβάλ Καννών, 1998),2004 «Το λιβάδι που δακρύζει», 2008 «Η σκόνη του χρόνου».

O Θόδωρος Αγγελόπουλος ήταν ο ελεγειακός ποιητής των κινηματογραφικών εικόνων και της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και κοινωνικής πραγματικότητας. Το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού εκφράζει την εκτίμηση και τον θαυμασμό του για τον εκλιπόντα ακούραστο εργάτη του ελληνικού και διεθνούς κινηματογράφου, το δημιουργό του «Θίασου», του «Μεγαλέξανδρου» και άλλων επικολυρικών ταινιών που έκαναν γνωστή την Ελλάδα σε όλη την υφήλιο για περισσότερο από τέσσερις δεκαετίες. Έναν κορυφαίο και πολυβραβευμένο διεθνή Έλληνα σκηνοθέτη με διακρίσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Επίσης εκφράζει τα βαθύτατα συλλυπητήρια του προς τη σύζυγό του, τους συγγενείς και οικείους του.

Από πλευράς του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού θα κατατεθούν στεφάνια εκ μέρους του Υπουργού Παιδείας και Πολιτισμού και του Διευθυντή των Πολιτιστικών Υπηρεσιών.

2012-01-23T09:30:00.001-08:00

-Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης: ανοίγει ξανά η έδρα ελληνικών γραμμάτων

Ενώ βιώνουμε τη θετική εποχή , την εποχή των θετικών επιστημών και της τεχνολογίας, -προς μας μεγάλη μας έκπληξη- μαθαίνουμε ότι οι πλέον παραγκωνισμένες ανθρωπιστικές σπουδές και επιστήμες θα αναβιώσουν.

Με ποιον τρόπο; Ο Douglas Maurice MacDowell που κατείχε την έδρα των Ελληνικών στο Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης από το 1971 ως το 2001, κάνει πολύ γενναιόδωρη δωρεά που ανέρχεται στα 2,4 εκατομμύρια λίρες. Έτσι ξανά σε λειτουργία θα μπει η έδρα των ελληνικών σπουδών. Εξαιρετικός ο Douglas Maurice MacDowell , με αυτήν την πρωτοβουλία θα βάλει τον θεμέλιο λίθο για μελέτη της ελληνικής γλώσσας που τόσο έχει υποτιμηθεί και παραγκωνιστεί στην «εποχή της εικόνας».
Ακόμη πιο σημαντικό είναι το στοιχείο του χρόνου που λαμβάνει χώρα αυτό το γεγονός, σε μία περίοδο δηλαδή πολύ κρίσιμη –ίσως την πλέον κρίσιμη- στην ιστορία του ελληνισμού με μια Ελλάδα βαλλόμενη από χίλια μέτωπα.

2012-01-23T04:07:00.001-08:00

Ολοκληρώθηκε ο διαγωνισμός για τη φιλοτέχνηση έργων τέχνης για την Προεδρία

23/01/2012

Το Τμήμα Δημοσίων Έργων, Τομέας Κτηρίων, ανακοινώνει ότι o διαγωνισμός για τη φιλοτέχνηση έργων τέχνης για το Συνεδριακό Κέντρο Λευκωσίας για σκοπούς της Κυπριακής Προεδρίας ΕΕ το δεύτερο εξάμηνο του 2012 αρ. διαγωνισμού 24/2011 έχει ολοκληρωθεί ως ακολούθως:

1o ´Εργο
Α΄ Επιλογή: 378 Νίκος Κυπριανού
Β΄ Επιλογή: 798 Δημήτρης Χαραλάμπους και Παύλος Μιτσιγιώρκης
Γ΄ Επιλογή: 792 Φώτος Δημητρίου

2ο ΄Εργο
Α΄ Επιλογή: 821 Γιάννης Κοφτερός
Β΄ Επιλογή: 503 Μαριάννα Ρέντζου
Γ΄ Επιλογή: 421 Μαλβίνα Μίτλετον - Josef Marek

3o ´Eργο
Α΄ Επιλογή: 761 Αντωνίου Κλίτσα
Β΄ Επιλογή: 682 Ματθαίος Χρίστου
Γ΄ Επιλογή: 272 Αναστάσιος Μοτίνης

2012-01-23T03:51:00.001-08:00

ΤΑΞΕΙΔΙ ΣΤΟ ΒΟΣΠΟΡΟ

μουσικές καί γεύσεις από τήν Κωνσταντινούπολη

ΣΤΟ ΟΜΟΡΦΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΤΟΥ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΟΥ ΚΟΛΩΝΑΚΙ,

Ο ΚΑΤΑΞΙΩΜΕΝΟΣ ΔΕΞΙΟΤΕΧΝΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ ΚΑΡΠΑΘΙΟΣ(ΚΑΝΟΝΑΚΙ)

ΚΑΙ Η ΜΑΡΙΝΑ ΜΑΝΩΛΑΚΟΥ(ΦΩΝΗ)

ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΟΥΣΙΚΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ

ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΟΥΝ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ.

ΕΝΑ ΜΟΥΣΙΚΟ ΤΑΞΕΙΔΙ ΣΤΟ ΒΟΣΠΟΡΟ

ΣΥΝΔΥΑΣΜΕΝΟ ΜΕ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΓΕΥΣΕΙΣ.

Πότε

γιά τέσσερις(4) Πέμπτες: 26 Ιανουαρίου, 2 Φεβρουαρίου, 9 Φεβρουαρίου καί 16 Φεβρουαρίου 2012, 9:00μ.μ. μέ 11:30μ.μ.

Τοποθεσία

Kolonaki Restaurant, Δημάκη 1 καί Οίτης, Κολωνάκι, Αθήνα

(Πάνω από τό Πνευματικό Κέντρο Ρουμελιωτών, Σίνα καί Δαφνομήλη καί τό Γαλλικό Ινστιτούτο).

Κρατήσεις: τηλέφωνα 210.7226333 καί 210.7291333

http://www.kolonaki-restaurant-pizza.com/greek/index.php

2012-01-23T03:32:00.001-08:00

«ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ ΜΕ ΤΟ ΤΑΤΟΥΑΖ»

THE GIRL WITH THE DRAGON TATTOO

Θρίλερ , 2011

Aμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Ντέιβιντ Φίντσερ με τους Ντάνιελ Κρεγκ, Ρούνι Μάρα, Στέλαν Σκάρσγκαρντ και Κρίστοφερ Πλάμερ Ένας καταδικασμένος για συκοφαντική δυσφήμιση δημοσιογράφος αναλαμβάνει να ερευνήσει την προ σαράντα πέντε ετών εξαφάνιση της γόνου μιας δυνατής οικονομικά σουηδικής οικογένειας. Μια αντικοινωνική ερευνήτρια με προσωπικά προβλήματα θα προσφερθεί να βοηθήσει.

2012-01-23T03:30:00.001-08:00

«ΤΟ ΑΛΟΓΟ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ»

WAR HORSE

Δραματική , 2011

Aμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Στίβεν Σπίλμπεργκ με τους Πίτερ Μάλαν, Έμιλι Γουότσον, Νιλς Άρεστρουπ, Τζέρεμι Ιρβάιν, Τομ Χίντλεστον Ο Άλμπερτ εκπαιδεύει το καινούργιο, ατίθασο άλογο του πατέρα του, τον Τζόι, αλλά εκείνος, καταχρεωμένος, το πουλάει στο στρατό όταν αρχίζει ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος. Με τα χρόνια ο Τζόι αλλάζει χέρια και στρατόπεδα, αλλά ο Άλμπερτ δεν παύει να τον αναζητά.

2012-01-23T03:27:00.001-08:00

«J. EDGAR»

Δραματική , 2011

Aμερικανική ταινία σε σκηνοθεσία Κλιντ Ίστγουντ με τους Λεονάρντο ντι Κάπριο, Ναόμι Γουότς, Τζούντι Ντεντς και Άρμι Χάμερ.

Η ζωή του Τζέι Έντγκαρ Χούβερ, διευθυντή του Γραφείου Ερευνών και αργότερα του FBI επί πέντε δεκαετίες, για πολλούς του ισχυρότερου άντρα των ΗΠΑ κατά τον 20ό αιώνα.

«Η Κόρη του διευθυντή του τσίρκου»

2012-01-23T03:25:00.001-08:00

Ο Πέτερ η Μικρή Αράχνη πάσχει από κάτι που θα τον συνοδεύει σε όλη του τη ζωή: υφαίνει ακατάπαυστα ιστορίες, τις οποίες αφηγείται στις γυναίκες της ζωής του: στα παιδικά του χρόνια στη μαμά, στο τέλος της εφηβείας στη Μαρία -μια μεγαλύτερή του γυναίκα που, παρότι δε θέλει να δεσμευτεί, κάνει μαζί του παιδί- και σε ώριμη ηλικία στην πολύ νεότερή του Μπεάτε.

Ο Πέτερ δε θα εκδώσει ποτέ βιβλίο με το όνομά του, ωστόσο εκμεταλλεύεται επαγγελματικά την «αρρώστια» του: τριγυρίζει στα φιλολογικά στέκια, πλησιάζει συγγραφείς που δυσκολεύονται να γράψουν και τους πουλά ιδέες και θέματα. Η επιχείρηση ανθεί, σύντομα επεκτείνεται στο εξωτερικό, παντού εκδίδονται βιβλία βασισμένα στις ιστορίες του.
Ο Πέτερ είναι μεθοδικός: κρατά αρχεία των ιδεών που πούλησε, μαγνητοφωνεί κρυφά τις συμφωνίες με τους συγγραφείς και κρατά φωτοαντίγραφα των επιταγών τους. Παρ' όλα αυτά κάποια στιγμή...

«ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ:ΈΠΑΙΞΑΝ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ»

2012-01-22T04:42:00.001-08:00

«ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ:ΈΠΑΙΞΑΝ ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΤΟΥ ΘΗΣΑΥΡΟΥ»

Στη Νικήτη Χαλκιδικής φαίνεται ότι έψαχναν για θησαυρό πέντε άτομα σε χώρο με αρχαιολογικό ενδιαφέρον ,τα οποία αστυνομία συνέλαβε την προηγούμενη Πέμπτη. Από ότι έδειξε το πόρισμα οι εξερευνητές τα πήγαιναν πολύ καλά σε αυτήν τους την προσπάθεια αφού είχαν κατορθώσει να ανοίξουν τρύπα που ανέρχεται στα 16 μέτρα μήκους και 10 μέτρων βάθους χρησιμοποιώντας ανιχνευτή μετάλλων και άλλων σκαπτικών μηχανημάτων, χωρίς φυσικά να έχουν την άδεια του νόμου για αυτήν τους την εξερεύνηση. Η αστυνομία προχώρησε στη σύλληψή τους. Μεταξύ των οποίων ήταν τέσσερις Έλληνες και ένας Αλλοδαπός.

Άδοξα έληξε το παράνομο «κυνήγι» του θησαυρού.

2012-01-21T02:59:00.001-08:00

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ «ΟΙ ΦΙΛΟΙ ΤΗΣ ΜΑΡΙΟΥΠΟΛΗΣ»

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου «Οι φίλοι της Μαριούπολης» σας προσκαλεί, την Τετάρτη 25 Ιανουρίου 2012 και ώρα 19.30, στο Πολιτιστικό Κέντρο Μπενετάτου, στην εκδήλωση με θέμα :

«Η ελληνικότητα των Βλάχων»

Ομιλητής : Ο βαλκανολόγος Αχιλλέας Λαζάρου θα επιχειρηματολογήσει με βάση τόσο τις δικές του μελέτες, όσο και τις μελέτες άλλων επιστημόνων που αφορούν την γλώσσα, τα ήθη και έθιμα, τα τραγούδια, τους ήρωες και τους αγώνες τους για την Ελλάδα, τους ευεργέτες και το ανθρωπολογικό υλικό…

Την εκδήλωση θα παρουσιάσει ο Αντιπρόεδρος του Οργανισμού για την Διάδοση της Ελληνικής Γλώσσας, Φιλόλογος Βασίλειος Σηφακάκης.

Είσοδος Ελεύθερη

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΜΠΕΝΕΤΑΤΟΥ

Δρόση 2 και Δροσίνη, Πλ. Σολωμού, Ψυχικό,

τηλ. : 210 6745135
Γεώργιος Αποστ. Παυλάκος
Γεν. Γραμματέας ΟΔΕΓ - ΠΟΔ-ΔΕΓ
Φαραντάτων 31 * 115 27 Αθήνα
τηλ. 0030 210 77 180 77 - κιν. 0030 697 330 99 25
Ιστοσελίδες : www.odeg.gr - ηλ. ταχ. : odeg@otenet.gr

Skype : poddeg

2012-01-20T07:42:00.001-08:00

Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας για εκδόσεις του έτους 2010

20/01/2012

Οι Πολιτιστικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού ανακοινώνουν τα αποτελέσματα του διαγωνισμού για τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας για εκδόσεις του έτους 2010:

1. Ποίηση:

Το Κρατικό Βραβείο Ποίησης για εκδόσεις 2010, μετά από κατά πλειοψηφία απόφαση της Κριτικής Επιτροπής, απονέμεται εξίσου στον Λεωνίδα Γαλάζη για το έργο Λοκριγκάνα (εκδόσεις Γαβριηλίδης) και στον Αντρέα Χρίστου Πούλλο για το έργο Η φάρμα των Ζώων ή Ο κυρ-Μέντιος διηγείται (τα έργα αναφέρονται με την αλφαβητική σειρά των ονομάτων των ποιητών).

Σκεπτικά βράβευσης:

1. Λοκριγκάνα:

Το έργο επιτυγχάνει μια σύνθεση της ιστορίας με πρωτότυπο τρόπο και γλώσσα στιβαρή. Στόχος του ποιητή είναι να αποδομήσει, χάρη στην εξαγνιστική λειτουργία της ποίησης, τη σύγχρονη, κυρίως, πραγματικότητα που τον πληγώνει και τον συνθλίβει. Η συλλογή χαρακτηρίζεται από έντονη δραματικότητα και λυρισμό, με εμφανή τη διακειμενική του σχέση και τη συνομιλία του με σημαντικούς ποιητές. Το βιβλίο κάνει μια γενικότερη αναδρομή στην ιστορική εξέλιξη του τόπου και μέσω αυτής καυτηριάζει με υπαινικτικό τρόπο πράγματα και καταστάσεις της ιδιαίτερης πατρίδας του, καθώς και τους μηχανισμούς των κέντρων εξουσίας. Κύριο χαρακτηριστικό της ποίησής του είναι η αγωνία του για τον τόπο, χωρίς αυτό να επηρεάζει την καλλιτεχνική διάσταση του ποιητικού αποτελέσματος.

2. Η φάρμα των Ζώων ή Ο κυρ-Μέντιος διηγείται:

Το έργο παρουσιάζει μεγάλο αναγνωστικό ενδιαφέρον, αφού καταφέρνει να κατασκευάσει ένα είδος μίξης, συνδυάζοντας ταυτόχρονα πολλά διαφορετικά λογοτεχνικά είδη, χωρίς αυτά να είναι αποσυναρμολογημένα. Ο ποιητής κατορθώνει με άμεση, ζωντανή και συχνά σαρκαστική γλώσσα να οδηγηθεί σε ένα καθαρά οργανικό ποιητικό αποτέλεσμα. Η κοινωνική διάσταση της ποίησής του επιτυγχάνεται με αιφνίδιους συνδυασμούς και ανατροπές. Αξίζει, επίσης, να επισημανθεί η τόλμη του ποιητή στη χρήση των εικόνων, η οποία αποτελεί, εν τέλει, ένα από τα πιο αξιοπρόσεκτα επιτεύγματά του.

Βραχεία λίστα (επικρατέστερα έργα) στην κατηγορία Ποίηση:

· Λεωνίδα Γαλάζη, Λοκριγκάνα (εκδόσεις Γαβριηλίδης)
· Αντρέα Χρίστου Πούλλου, Η φάρμα των Ζώων ή Ο κυρ-Μέντιος διηγείται
· Μιχάλη Παπαδόπουλου, Έλικας φανταστικού ελικοπτέρου (εκδόσεις Φαρφουλάς)
· Ευτυχίας Παναγιώτου, Μαύρη Μωραλίνα (εκδόσεις Κέδρος)
· Γιώργου Χριστοδουλίδη, Το απραγματοποίητο (εκδόσεις Γαβριηλίδης)
· Νίκου Ορφανίδη, Τα παλιά ποιητικά τετράδια (εκδόσεις Ακτή)

2. Μυθιστόρημα:

Το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος για εκδόσεις 2010, μετά από κατά πλειοψηφία απόφαση της Κριτικής Επιτροπής, απονέμεται στον Άντη Ροδίτη για το μυθιστόρημα Δέκα χιλιάδες μέλισσες (εκδόσεις Αρμός).

Σκεπτικό βράβευσης:

Το έργο ανασυνθέτει μνήμες από την πρόσφατη ιστορία της Κύπρου, με κύριο υπόβαθρο τη διάψευση των εθνικών οραμάτων μέσα από ιδεολογικές συγκρούσεις που τραυμάτισαν και εξακολουθούν να τραυματίζουν τον ελληνισμό του νησιού. Με εντυπωσιακή δύναμη γραφής και καυστικό ρεαλισμό, βάλλει ευθέως εναντίον του στοχοποιημένου αντικειμένου του, χρησιμοποιώντας με πρωτότυπο τρόπο μυθοπλαστικά και ιστορικά στοιχεία, παραβολές, υπερβολές, οξύτατη σάτιρα και παθιασμένη δηκτικότητα. Το νεύρο και το πάθος του βιβλίου διεγείρουν δημιουργικά τον αναγνώστη, που είτε συμφωνεί είτε όχι με τα ιδεολογικά και πολιτικά πιστεύω του συγγραφέα, δεν μπορεί παρά να αποδεχτεί το δεδομένο ότι έχει μπροστά του ένα βιβλίο εξαιρετικά τολμηρό, το οποίο αξίζει να προσεχθεί και να συζητηθεί στο πλαίσιο ενός διαλόγου, που κατακυρώνει και τον θρίαμβο της δημοκρατίας.

Βραχεία λίστα (επικρατέστερα έργα) στην κατηγορία Μυθιστόρημα:

· Άντη Ροδίτη, Δέκα χιλιάδες μέλισσες (εκδόσεις Αρμός)
· Νίκης Μαραγκού, Γεζούλ (εκδόσεις Εστία)
· Μάριου Μιχαηλίδη, Τα κρόταλα του χρόνου (εκδόσεις Μεταίχμιο)
· Κώστα Αρμεύτη, Αιχμάλωτος του τώρα (εκδόσεις Εμπειρία Εκδοτική)
· Ευτέρπης Αραούζου, Η περουκέρισσα του Βιβάλντι (εκδόσεις Λιβάνης)

3. διήγημα:

Το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος για εκδόσεις 2010, μετά από κατά πλειοψηφία απόφαση της Κριτικής Επιτροπής, απονέμεται στη Νένα Φιλούση για το έργο Ας ρώταγες ποιον αγαπάω (εκδόσεις Παράκεντρο).

Σκεπτικό βράβευσης:

Το βιβλίο διηγημάτων Ας ρώταγες ποιον αγαπάω της Νένας Φιλούση, γραμμένο σε σφριγηλή, ζεστή και μουσική γλώσσα, χαρακτηρίζεται από λεπτή παρατήρηση της ζωής και κοινωνική ευαισθησία. Παρά το ανάλαφρο και παιγνιδίζον στυλ της γραφής, η συγγραφέας ανατέμνει διακριτικά πολλές ανθρώπινες καταστάσεις, ζωγραφίζοντας έντεχνα και με ποιητικές ανταύγειες ιστορίες που αποκτούν βαθύτερη ουσία και νόημα υπαρξιακό. Η γλυκόπικρη αποτύπωση των πραγμάτων και το κατακάθι της γνώσης διατυπώνονται με τέτοιο τρόπο, ώστε να προσθέτουν στην ψυχολογική διείσδυση της πεζογράφου μια αίσθηση φρεσκάδας και νεανικότητας.

Βραχεία λίστα (επικρατέστερα έργα) στην κατηγορία Διήγημα:

· Νένας Φιλούση, Ας ρώταγες ποιον αγαπάω (εκδόσεις Παράκεντρο)
· Πανίκου Παιονίδη, Όταν σφίγγουν το χέρι (Διηγήματα)
· Δημήτρη Καραγιάννη, Σκοτωμένα όνειρα
· Δημήτρη Μικελλίδη, Φεγγάρι άλλου ουρανού (εκδόσεις Πεδίο)

4. Δοκίμιο / Μελέτη:

Το Κρατικό Βραβείο Δοκιμίου / Μελέτης, μετά από κατά πλειοψηφία απόφαση της Κριτικής Επιτροπής, απονέμεται στους Γιώργο Κεχαγιόγλου και Λευτέρη Παπαλεοντίου για το έργο Ιστορία της νεότερης κυπριακής λογοτεχνίας (έκδοση Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών).

Σκεπτικό Βράβευσης:

Η Ιστορία της νεότερης κυπριακής λογοτεχνίας καλύπτει ένα μεγάλο κενό, καθώς αποτελεί βασικό έργο πανοραμικής αναφοράς στην ελληνική λογοτεχνία της Κύπρου, το οποίο ξεκινά από το 12ο αιώνα και την εποχή των Κομνηνών για να καταλήξει στις αρχές τον 21ου αιώνα. Η ροή των στοιχείων και η πληροφόρηση που παρέχει, μέχρι και την τελευταία στιγμή της έκδοσής του, είναι εντυπωσιακή. Παρόλο που ο χρόνος δεν είπε ακόμα την οριστική του λέξη, οι κρίσεις και οι απόψεις που εκτίθενται στο δεύτερο μέρος του βιβλίου, που αναφέρεται στην τουρκοκρατία και εντεύθεν, στοιχειοθετούν – ασχέτως προσωπικού στίγματος και επιλογών – μια τολμηρή διακινδύνευση που ενισχύει γόνιμα τον προβληματισμό ως προς την αξία αλλά και την καθολικότερη εικόνα της νεότερης κυπριακής λογοτεχνίας. Η ογκώδης και άρτια τυπογραφικά έκδοση του Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών αποτελεί και το τεκμήριο της γνώσης, του μόχθου και της αγάπης των δύο ερευνητών για την εντόπια λογοτεχνία. Στο βιβλίο θίγονται θεμελιώδη ζητήματα της Κυπριακής Γραμματείας και αναδύονται ή φωτίζονται δυσεύρετα στοιχεία για σημαντικές περιόδους της. Παράλληλα κείμενα και άλλα δεδομένα έχουν καταρτιστεί με ιδιαίτερη φροντίδα, όπως και η εκτενέστατη βιβλιογραφία και τα ευρετήρια ονομάτων και τίτλων. Είναι όντως κατόρθωμα των δύο συγγραφέων / ερευνητών να τιθασεύσουν ένα τεράστιο υλικό και να φέρουν εις πέρας το υψηλής στάθμης και εμβέλειας εγχείρημά τους. Σημαντικό επίσης είναι ότι συνδυάζεται ένας εξαιρετικά ζωντανός αφηγηματικός λόγος με τον λόγο του ερευνητή, του κριτικού και του γραμματολόγου, που οφείλεται στον χαρισματικό κυρίως λόγο του Γιώργου Κεχαγιόγλου και την πολύμοχθη κατάθεση και τις συγκριτολογικές παρατηρήσεις του Λευτέρη Παπαλεοντίου. Παρά το γεγονός ότι μέρος του βιβλίου αποτελεί ενδεχομένως πειραματική προσέγγιση που είναι ανοιχτή σε μετεξέλιξη, το ουσιώδες είναι ότι το τελικό αποτέλεσμα καθιερώνει ένα έργο εξαιρετικά χρηστικό και ουσιαστικό για τη μελέτη της νεότερης κυπριακής – στο πλαίσιο και της ευρύτερης ελληνικής – λογοτεχνίας.

Βραχεία λίστα (επικρατέστερα έργα) στην κατηγορία Δοκίμιο / Μελέτη:

· Γιώργου Κεχαγιόγλου και Λευτέρη Παπαλεοντίου, Ιστορία της νεότερης κυπριακής λογοτεχνίας (έκδοση Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών)
· Γιώργου Γεωργή, Στους αντίποδες της Μεσογείου: Ισπανία – Κύπρος (εκδόσεις Εν Τύποις)
· Κώστα Νικολαΐδη (εισαγωγή και επιμέλεια), Ανθολογία ποίησης Θοδόση Πιερίδη (εκδόσεις Τόπος)
· Χρίστου Χατζηαθανασίου (εισαγωγή και επιμέλεια), Δημοσθένης Θ. Σταυρινίδης: Κυπριακά διηγήματα και άλλα (εκδόσεις Χρ. Ανδρέου)
· Ανδρέα Μακρίδη, Εκτουρκισμός των τοπωνυμίων της Κύπρου: η σοβινιστική προσέγγιση (εκδόσεις Κ. Επιφανίου)
· Σάββα Παύλου, Μικροφιλολογικά και άλλα (έκδοση Μελετών Ιεράς Μονής Κύκκου)

5. Χρονικό / Μαρτυρία:

Το Κρατικό Βραβείο Χρονικού / Μαρτυρίας, μετά από κατά πλειοψηφία απόφαση της Κριτικής Επιτροπής, απονέμεται στον Δημήτρη Ταλιαδώρο για το έργο 286 ΜΤΠ (Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού): Πολεμικό ημερολόγιο 1974 (έκδοση Συνδέσμου Πολεμιστών 286 ΜΤΠ – 1974).

Σκεπτικό Βράβευσης:

Το βιβλίο 286 ΜΤΠ (Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού): Πολεμικό ημερολόγιο 1974 αποτελεί μια πολύτιμη συλλογή πρωτογενών πηγών της σύγχρονης κυπριακής τραγωδίας και μια κατάθεση ψυχής αυτών που υπηρέτησαν στο συγκεκριμένο τάγμα. Πρόκειται ουσιαστικά για μια κιβωτό που περιέχει τις ματωμένες μνήμες και τις αδάμαστες ψυχές εκείνων που έζησαν τα τραγικά γεγονότα, καθώς και την ανδρεία, την αυτοθυσία, τον αλτρουισμό και την ηρωική αντίσταση, αλλά και τα βασανιστήρια στα χέρια του τουρκικού Αττίλα του 1974. Πέρα από τα διδάγματα ευψυχίας και αληθινού πατριωτισμού, το βιβλίο προσφέρει την ευκαιρία για εθνική αυτογνωσία, καθώς φωτίζει και τις γενεσιουργές αιτίες της τραγωδίας, συμβάλλοντας αντικειμενικά στην εξαγωγή διδαγμάτων για το μέλλον του ελληνισμού. Ιδιαίτερα πρέπει να επισημανθεί η υποδειγματική και εξαντλητική καταγραφή συνεντεύξεων από τους πρωταγωνιστές μιας ιστορίας ή τους συγγενείς τους, αλλά και η παράθεση εγγράφων, φωτογραφιών, χαρτών, καταλόγων και η διάσωση παντός τύπου ιστορικών μαρτυριών.

Βραχεία λίστα (επικρατέστερα έργα) στην κατηγορία Χρονικό / Μαρτυρία:

· Δημήτρη Ταλιαδώρου, 286 ΜΤΠ: Πολεμικό ημερολόγιο 1974 (έκδοση Συνδέσμου Πολεμιστών 286 ΜΤΠ – 1974)
· Χρίστου Γ. Αριστείδου, Οι Αρόδες από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα (έκδοση G.C.K. Aristidou Investments Ltd)
· Φρίξου Δημητριάδη, Η ηρωική απόδραση: δύνασθε να αποδράσετε
· Κώστα Παπαγεωργίου, Η αναγεννησιακή αγιογραφία στην Κύπρο τέλη 19ου και 20ός αιώνας (εκδόσεις Παλέττα)
· Γιάννη Ορφανίδη, Κυθρέα, ο τόπος μου (εκδόσεις Ακτή)
· Χρίστου Γ. Αριστείδου και Αικατερίνης Χ. Αριστείδου, Γεροσκήπου: Η πόλη των ιερών κήπων (έκδοση Πολιτιστικής Κίνησης Γεροσκήπου)

6. Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Λογοτέχνη:

Το Κρατικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Λογοτέχνη, μετά από κατά πλειοψηφία απόφαση της Κριτικής Επιτροπής, απονέμεται στη Λουίζα Παπαλοΐζου για το έργο Απειλούμενα είδη (εκδόσεις Αφή).

Σκεπτικό Βράβευσης:

Τα διηγήματα της συλλογής Απειλούμενα είδη συναρθρώνονται από καλογραμμένες ιστορίες με ιδιαίτερες αρετές την πυκνή αφήγηση, την πρωτότυπη ανάπτυξη και την παρείσφρηση νεωτερικών στοιχείων. Η συγγραφέας μεταπλάθει με εξαιρετική τεχνική, χωρίς εξάρσεις και μελοδραματισμούς, απλά καθημερινά συμβάντα. Το στοιχείο της έκπληξης και οι ανατροπές κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Ορισμένα διηγήματα συνομιλούν με τρόπο υπαινικτικό, φυσικά και αβίαστα, με τη σύγχρονη ιστορία του τόπου. Αλλά το κύριο στοιχείο είναι η στοχαστική περιπλάνηση της πεζογράφου που τη συνέχει μια ποιητικότητα.

Βραχεία λίστα (επικρατέστερα έργα) στην κατηγορία Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Λογοτέχνη:

· Λουίζας Παπαλοΐζου, Απειλούμενα είδη (εκδόσεις Αφή)
· Συλβάνας Βανέζου, Δευτερονόμιο για καλούς γραμματείς (εκδόσεις Εν Τύποις)
· Χρίστου Τουλούρα, Ο ελαιώνας των δακρύων (εκδόσεις Εν Τύποις)
· Ανδρέα Αλεξάνδρου, Μυστικός δεσμός (εκδόσεις Εν Τύποις)

Την Κριτική Επιτροπή για τις κατηγορίες 1-6 των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας αποτέλεσαν οι πιο κάτω:
Κυριάκος Χαραλαμπίδης (Πρόεδρος), Νάσος Βαγενάς, Φώτης Δημητρακόπουλος, Γιώργος Μολέσκης, Μαρίνος Πουργούρης, Άννα Τζούμα, Λουίζα Χριστοδουλίδου.

7. Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας

Το Κρατικό Βραβείο Παιδικής Λογοτεχνίας απονέμεται ομόφωνα εξίσου στον Τάσο Αριστοτέλους για το έργο Πλανήτης Γη μια ανοιχτή πληγή (εκδόσεις Αριστοτέλους) και στην Κίκα Πουλχερίου για το έργο Ξέδετα κορδόνια (εκδόσεις Πατάκη).

Σκεπτικά βράβευσης:

1. Ξέδετα κορδόνια

Πρόκειται για ένα ρεαλιστικό μυθιστόρημα που τοποθετείται στη σύγχρονη Κύπρο, πρωτότυπο και με συμβολικό τίτλο. Πραγματεύεται με απόλυτη φυσικότητα το βασικό θέμα της «εμείς και οι ξένοι», σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση, η οποία αποκαλύπτεται αρκετά πειστική. Το βραβευόμενο μυθιστόρημα διακρίνεται για την ποιοτική του γραφή, τη λογοτεχνικότητά του, η οποία συνδυάζεται με τρόπο αγαστό με τον μύθο. Οι χαρακτήρες του είναι πραγματικοί, ενώ αξιοποιούνται έξυπνα τεχνικές γραφής όπως η πρωτοπρόσωπη αφήγηση και η χρήση ημερολογίου για να δοθεί και η άλλη άποψη, (παρά τη χρήση της τεχνικής του «από μηχανής Θεού») που αποκαλύπτουν χαρακτηριστικά μιας ώριμης συγγραφέως, της οποίας διαφαίνεται η συγγραφική εμπειρία και ωριμότητα, καθώς η γενικότερη γραφή της δείχνει ότι ξέρει τι πρέπει να παρουσιάσει για να αναδείξει τα προβλήματα της ζωής. Επιπλέον, η Επιτροπή θεωρεί ότι διακρίνει τη συγγραφέα μια ιδιαίτερη ευαισθησία στον χειρισμό των θεμάτων της.

2. Πλανήτης Γη μια ανοιχτή πληγή

Η Επιτροπή θεωρεί άξια να βραβευτεί τη συγκεκριμένη ποιητική συλλογή, επειδή παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον και αποτελεί έκπληξη, καθώς προσαρμόζει τη συγκεκριμένη ποιητική φόρμα σε μέσο μύησης των παιδιών σε σύγχρονες μορφές ποίησης, γεγονός που αποτελεί κατάκτηση. Κρίνει επίσης ότι αποτελεί πρωτοτυπία η με χαϊκού αισθητική απόλαυση των παιδιών, ενός δύσκολου ανατολίτικου ποιητικού είδους, και δέχεται ότι το χαϊκού ως είδος μπορεί να είναι πιο κοντά στο παιδί παρά στον ενήλικα, χάρη στην περιεκτικότητά του. Η Επιτροπή διακρίνει στη συλλογή αμεσότητα και καθαρότητα στη σύλληψη και στην απόδοση του στιγμιαίου μιας εικόνας, μιας σκέψης, ενός συναισθήματος που αποτελούν ποικίλες ποιητικές εκφάνσεις πολιτικοκοινωνικών και οικολογικών μηνυμάτων. Διαπιστώνει ότι με λυρικές εικόνες ο ποιητής ευαισθητοποιεί τα παιδιά σε καίρια ζητήματα της εποχής, όπως είναι το οικολογικό, τα οποία υποβαθμίζουν και απειλούν τη ζωή πάνω στον πλανήτη, ενώ παράλληλα βεβαιώνει ότι με εγρήγορση και συντονισμένη συλλογική δράση δεν θα χαθεί από τη ζωή μας το γέλιο, το τραγούδι, η ελπίδα, η ειρήνη, η ευτυχισμένη νεότητα.

Βραχεία λίστα (επικρατέστερα έργα) στην κατηγορία Παιδική Λογοτεχνία:

· Κίκας Πουλχερίου, Ξέδετα κορδόνια (εκδόσεις Πατάκη)
· Τάσου Αριστοτέλους, Πλανήτης Γη μια ανοιχτή πληγή (εκδόσεις Αριστοτέλους)
· Μαρίνας Μιχαηλίδου-Καδή, Η Σοφία και το μικρό δάσος (εκδόσεις Κ. Επιφανίου)
· Έλλης Παιονίδου, Το συννεφάκι που φοβότανε τον άνεμο και άλλες οικολογικές ιστορίες (εκδόσεις Κ. Επιφανίου)
· Μαρίας Ολυμπίου, Γάιδαρε, για πού; (εκδόσεις Βιβλιόφωνο)

8. Βραβείο Νεανικής Λογοτεχνίας

Το Κρατικό Βραβείο Νεανικής Λογοτεχνίας απονέμεται κατά πλειοψηφία στη Γιόλα Δαμιανού Παπαδοπούλου για το έργο Η απαγωγή του Γκάπι (εκδόσεις Άγκυρα).

Σκεπτικό βράβευσης:

Η Επιτροπή, μετά από ενδελεχή και εμπεριστατωμένη συζήτηση αποφάσισε να βραβεύσει το μυθιστόρημα της Γιόλας Δαμιανού-Παπαδοπούλου Η απαγωγή του Γκάπι για τους παρακάτω λόγους: Η Επιτροπή θεωρεί ότι υπερτερεί σημαντικά σε σχέση με τα υπόλοιπα υποψήφια έργα ως προς τις γενικότερες λογοτεχνικές αρετές του, καθώς είναι ένα ολοκληρωμένο, πρωτότυπο νεανικό μυθιστόρημα με σύγχρονη θεματογραφία. Το συγκεκριμένο μυθιστόρημα θίγει ποικίλα σύγχρονα θέματα μέσα από τον μανδύα της επιστημονικής φαντασίας στην κοινωνική και ιατρική της μορφή και στα ηθικά ζητήματα που απορρέουν από αυτήν (ουσιαστικά πρόκειται για κράμα μυστηρίου, περιπέτειας, αστυνομικού μυθιστορήματος και επιστημονικής φαντασίας), όπως είναι η οικολογία, το εμπόριο γυναικών, η εμπορία οργάνων, ανεξάρτητα αν η δράση του τοποθετείται στην Κύπρο, μολονότι εκδόθηκε στην Ελλάδα, και εμπλέκει μεγάλα παιδιά και εφήβους στη δράση και στην επίλυσή τους, καθώς αγωνίζονται να δώσουν απαντήσεις σε ζητήματα που τίθενται. Έτσι, το μυθιστόρημα γίνεται ακόμα πιο πειστικό, καθώς οι νέοι αγωνίζονται για ένα καλύτερο μέλλον. Η γραφή είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα, παρά τη συχνή χρήση του διαλόγου, και αποκαλύπτει ένα λογοτεχνικό ύφος που ταιριάζει απόλυτα στη θεματολογία του, μολονότι χαρακτηρίζεται από ρομαντικά στοιχεία. Είναι απαλλαγμένο από κάθε ίχνος διδακτισμού, γεγονός που το καθιστά ακόμα πιο γοητευτικό, λαμβανομένης υπόψη και της ποικίλης θεματικής του. Το μυθιστόρημα γράφεται από την οπτική ενός μεγάλου παιδιού και όλα τα γεγονότα περνούν μέσα από τα μάτια μυθοπλαστικών χαρακτήρων που ηλικιακά βρίσκονται στο κατώφλι της εφηβικής ηλικίας. Είναι επομένως απαλλαγμένο από την οπτική του ενήλικα και συγκεκριμένα του ενήλικα συγγραφέα. Η με τον προσωπικό τρόπο της συγγραφέως διαχείριση του αφηγηματικού υλικού και των αφηγηματικών τεχνικών από τη συγγραφέα προσανατολίζει προς μια ενδιαφέρουσα και σωστά δομημένη ιστορία για μεγάλα παιδιά και εφήβους.

Βραχεία λίστα (επικρατέστερα έργα) στην κατηγορία Νεανική Λογοτεχνία:

· Γιόλας Δαμιανού Παπαδοπούλου, Η απαγωγή του Γκάπι (εκδόσεις Άγκυρα)
· Λέφης Κουπεπίδη, Χωρίς μυστικά (εκδόσεις Κ. Επιφανίου)
· Μάρλεν Λόντου Διονυσίου, Το όνειρο του αγγέλου (εκδόσεις Αφή)
· Μάρως Ματθαίου, Τα χελιδόνια του κάμπου (εκδόσεις Καρπασσιάνα-Πολιτισμός)

Την Κριτική Επιτροπή Κρατικών Βραβείων Παιδικής / Νεανικής Λογοτεχνίας αποτέλεσαν οι πιο κάτω:

Γιώργος Παπαντωνάκης (Πρόεδρος), Δώρος Θεοδούλου, Κώστας Κατσώνης, Πέτρος Πανάου, Μαρία Πυλιώτου.

9. Βραβείο Εικονογράφησης Παιδικού / Νεανικού Βιβλίου

Το Κρατικό Βραβείο Εικονογράφησης Παιδικού / Νεανικού Βιβλίου απονέμεται κατά πλειοψηφία στον Φρίξο Μιχαηλίδη για την εικονογράφηση του βιβλίου της Κατίνας Ζένιου Κωνσταντινίδου Άλφα, βήτα... 2, 3 άνω κάτω τα σχολεία (εκδόσεις Πάργα).

Σκεπτικό βράβευσης:

Πολύ καλή και προσεγμένη έκδοση. Εικονογράφηση με παιχνιδιάρικη προσέγγιση και χρωματικές αντιθέσεις. Η σύνθεση εικόνας και κειμένου δημιουργεί ένα ενιαίο σύνολο, ενώ η εικονογράφηση έχει πρωταγωνιστικό ρόλο. Στην πρώτη ιστορία ο εικονογράφος συνδυάζει με επιτυχία τις επίπεδες φιγούρες του και το τσαλακωμένο χαρτί κυρίως για τη λίμνη, παραπέμποντας σε κολλάζ. Ενδιαφέροντα στοιχεία της εικονογράφησης, που συναντούμε σχεδόν σε όλες τις σελίδες, είναι το παιχνίδι με τα ανοιχτά βιβλία και οι βαρκούλες από εφημερίδα. Τα γράμματα που τις κοσμούν μοιάζουν να συνομιλούν με αυτά των κειμένων.

Στη δεύτερη ιστορία ο εικονογράφος στηρίζεται περισσότερο στην τεχνική των κόμικς, χωρίς να δημιουργεί εφφέ. Καλό σκίτσο σε μεγάλες συνθέσεις με ζωντανά χρώματα και μια ευφάνταστη προσωποποίηση των αριθμών ως παπιών. Οι δύο εικονογραφήσεις λειτουργούν αρμονικά μέσα στο βιβλίο, καθιστώντας το πολύ ελκυστικό για μικρά παιδιά. Η τεχνολογία έχει αξιοποιηθεί με θετικό τρόπο.

Βραχεία λίστα (επικρατέστερα έργα) στην κατηγορία Εικονογράφηση Παιδικού / Νεανικού Βιβλίου:

· Για την εικονογράφηση του Φρίξου Μιχαηλίδη, Κατίνας Ζένιου Κωνσταντινίδου, Άλφα, βήτα… 2,3… άνω κάτω τα σχολεία (εκδόσεις Πάργα)
· Για την εικονογράφηση του Ανδρέα Χατζηαθανασίου, Ανδρέα Χατζηαθανασίου, «Δε μου λες, λιοντάρι ...» (εκδόσεις Πάργα)
· Για την εικονογράφηση της Σάντρας Ελευθερίου, Αθηνάς Μιχαήλ,Τα δύο αδέρφια που έγιναν μανιτάρια (εκδόσεις Κ. Επιφανίου)
· Για την εικονογράφηση της Μάρλεν Καρλετίδου, Μελίσσας Έκκερς, Πετώντας σε κόκκινους ουρανούς (έκδοση Πολιτιστικού Συνδέσμου Πάνθεον)
· Για την εικονογράφηση του Christopher Malapitan, Yiouli Taki, David Officer, Christopher Malapitan, The tunnel/Το τούνελ (έκδοση INDEX: Research & Dialogue)

Την Κριτική Επιτροπή Κρατικών Βραβείων Εικονογράφησης αποτέλεσαν οι πιο κάτω:
Γενεθλής Γενεθλίου (Πρόεδρος), Ευγενία Βασιλούδη, Λουίζα Καϊμάκη, Μαρία Λοϊζίδου, Θεοδώρα Πυλιώτου.

Τα βραβεία θα επιδώσει ο Υπουργός Παιδείας και Πολιτισμού κ. Γιώργος Δημοσθένους σε ειδική τελετή, η ημερομηνία και ο χώρος πραγματοποίησης της οποίας θα ανακοινωθεί σύντομα.

Αρχή

Αποστολή σελίδας

© 2004 - 2010 Κυπριακή Δημοκρατία, Υπουργείο Εσωτερικών, Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών

Αρχική Σελίδα | Κυβερνητική Πύλη Διαδικτύου| Αποποίηση | Υπεύθυνος Σελίδας

2012-01-19T09:05:00.000-08:00

«Ανάβαση» του Steven Galloway

Ο Σάλβο Ουρσάρι, ένας μικρός Ρομ, ζει με την οικογένειά του σε μια επαρχία της Ουγγαρίας. Όταν ο πατέρας του προκαλεί άθελά του ένα σοβαρό ατύχημα, οι χωρικοί εξαγριώνονται και ο Σάλβο αναγκάζεται να το σκάσει για να σωθεί. Η αγάπη του για τον κίνδυνο και η επιδεξιότητά του στα ακροβατικά τον αναδεικνύουν σε πασίγνωστο σχοινοβάτη, λαμπρό αστέρι του αμερικανικού τσίρκου.

Μέσα από την πορεία του ήρωα και των αγαπημένων του, ο αναγνώστης παρακολουθεί μια καθηλωτική ιστορία πίστης και προκατάληψης, ζήλιας και δέσμευσης, περηφάνιας και ταπεινότητας, σθένους και αδυναμίας, αγάπης και μίσους και αναγνωρίζει τη λεπτή ισορροπία της ζωής του καθενός μας, όταν περπατά σε τεντωμένο σχοινί.
«Ο Σάλβο στάθηκε ξανά όρθιος µέχρι που πίστεψε πως δεν µπορούσε να σταθεί άλλο. Πίεσε τον εαυτό του να µείνει ακίνητος. Ο χρόνος σταµάτησε. Το σώµα του πονούσε, οι µύες του τεντώθηκαν τόσο πολύ, που έπαψε πια να τους νιώθει. Συγκεντρώθηκε στην ακινησία, στο να παραµείνει ακίνητος, στην ανυπαρξία των κινήσεών του. Αργά, το σχοινί άρχισε να µπαίνει µέσα του. Ανέβηκε µέσα από τα καλάµια του, τις γάµπες του, τη ραχοκοκαλιά του. Τρύπησε το µυαλό του και χάθηκε».

2012-01-19T09:03:00.001-08:00

«Ο ερωτευμένος Ελύτης» του Φίλιππου Φιλίππου.

Ο ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ ΕΛΥΤΗΣ

Κέρκυρα. 1937. Δικτατορικό καθεστώς Μεταξά. Από τον Ιανουάριο έως το Σεπτέμβριο ο Οδυσσέας Ελύτης φοιτά στη Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών, «απομονωμένος επάνω στο Φρούριο», σύμφωνα με τον ίδιο. Πολλά χρόνια αργότερα, ένας συγγραφέας πηγαίνει στο Νησί των Φαιάκων για να μάθει πώς διήγε τόσους μήνες εκεί ο ποιητής, συνυπηρετώντας με τον Κύπριο φίλο του Ευάγγελο Λουίζο.

Mε ποιους συναντήθηκε, εκτός από τον Λόρενς Ντάρελ, το γιατρό Θεόδωρο Στεφανίδη και μερικούς ντόπιους λογοτέχνες; Πώς περνούσε τις ελεύθερες ώρες του; Ποια ήταν η σχέση του με ορισμένες νεαρές αριστοκράτισσες; Ακόμη, τι κρύβεται πίσω από το ποίημά του «Ελένη»;
Ο ερωτευμένος Ελύτης είναι ένα μυθιστόρημα για τον νεαρό έφεδρο αξιωματικό με τα ποιητικά οράματα και ταυτόχρονα μια σπουδή για τον άνθρωπο Ελύτη. Σε αυτό γίνεται λόγος για την πολιτική πλευρά του, μα και την ερωτική. Διότι είναι ερωτικός ποιητής· ολόκληρο το σώμα της ποίησής του είναι ερωτικό. Ο έρωτας διαποτίζει και το Άξιον Εστί, ίσως το ωραιότερο ποίημα που έχει γραφτεί στην ελληνική γλώσσα. Ο ίδιος σε μια συνέντευξη παραδέχεται την ηδονοθηρία του: «Ήμουν δοσμένος “εις τες ηδονές”, που λέει κι ο Καβάφης».

2012-01-19T09:01:00.003-08:00

Ο ΤΥΦΛΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ της Μάργκαρετ Άτγουντ

Το γράψιμο είναι όπως η ζωή. Δεν ξέρεις πού βρίσκεσαι ώσπου να σταματήσεις και να κοιτάξεις πίσω σου.

Δυο αδελφές που συμπληρώνουν η μία την άλλη, η βαθειά, πικρή νοσταλγία της οικογένειας, οι ματαιωμένες προσδοκίες, άλλη μια οικονομική κρίση, ο θάνατος.

Η Άιρις αναζητά τα προδομένα πεπρωμένα ενός ολόκληρου αιώνα μέσα σε κώδικες που είναι ίσως ανύπαρκτοι ή φανταστικοί. Σαν λαϊκή φυλλάδα επιστημονική φαντασίας, Ο ΤΥΦΛΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ είναι ένα μυθιστόρημα μέσα στο μυθιστόρημα, είναι η κληρονομιά και ο τρομερός οιωνός για την αφηγήτρια, μια απελπισμένη φάρσα για μυστικά και ψέματα που σφράγισαν ζωές, ελεγεία και κλαυσίγελος για μιαν ασπρόμαυρη εποχή.
Έντεκα χρόνια μετά, το μυθιστόρημα που χάρισε στην Καναδή συγγραφέα το βραβείο Booker διατηρεί τη ζωντάνια της παράφορης προσπάθειάς του να κοιτάξει, να επικαλεστεί και να εξιστορήσει την τυφλότητα που σκοτώνει. Και, αν καταφέρει, έτσι οριακά και αδιάλλακτα να την αρνηθεί.

2012-01-19T09:01:00.001-08:00

«ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΠΛΑΤΩΝΑ» του Ρόμπερτ Ρόουλαντ Σμιθ

Αν η ζωή δεν έχει νόημα, όπως ισχυρίζεται ο Σαρτρ, ποιος ο λόγος να γεννιέσαι; Τι λέει ο Φρόιντ για την απώλεια της παρθενιάς και τι δηλώνει ο Νίτσε για την κρίση της μέσης ηλικίας; Από τη γέννηση μέχρι το θάνατο, τα πιο δυνατά μυαλά της Ιστορίας έχουν αφιερώσει άπειρο χρόνο προσπαθώντας να εντοπίσουν την πραγματική σημασία που έχουν τα ορόσημα στη ζωή μας

. Ο Ρόμπερτ Ρόουλαντ Σμιθ συγκεντρώνει για πρώτη φορά όλες αυτές τις σκέψεις σ’ ένα έξυπνο βιβλίο-ταξίδι στις καλές και τις κακές στιγμές της ζωής. Αντλώντας στοιχεία από τη φιλοσοφία, την τέχνη, τη λογοτεχνία και την ψυχολογία, εξερευνά το νόημα των παγίδων που όλοι μας πρέπει να αντιμετωπίσουμε. Ο αναγνώστης θα μάθει από τον Αριστοτέλη για το σχολείο, από τον Απόστολο Παύλο για τον έρωτα, από τον Κικέρωνα για τη σοφία των γηρατειών. Είτε πρόκειται να αρχίσει μαθήματα οδήγησης είτε να παντρευτεί, είναι βέβαιο ότι το βιβλίο αυτό θα τον διασκεδάσει και θα τον συντροφεύσει ευχάριστα.